Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Sen şiir diye yazdığım ilk satırdın
Bülbüllerden öğrendim aşkın dillerini
Aşka sevdaya dair her şeyi serdim önüne
Seni fırtınalı denizlerin sakin limanı sandım
Ayrılık korkusu çığ gibi büyüdü içimde
Yabancı kentler mi yuttu bizi

Özel


Özel

Bir Sevgilim olsun

Ben bir kitabım.
Yeni çıktım baskıdan.
Mis gibi mürekkep kokuyorum.
Neler var sayfalarım da? .
Türkiye, vatanım,insanlarım.
Yalnızlıklar,aldatılmışlıklar,

Radyo


Sözlerin bittiği yermiş burası
Buymuş sürgün ediliş sebebim
Yenik düşmemiştim ki ben kavgamda

Tersine döndürür akan suları
İki küçücük masum sözcük,
“Geç kaldık,
Çok geç! ..”
Bir dağ uğultusu gibi
Yankılanıyor kulaklarımda.

güneş en güzel tablosuyla veda etti sevdiği körfeze
yıldızlar ve dolunay hüzün şiirleriyle indi vadilere
yağmur yağdırsada bulutlar, susuzum çöller gibi
güzel sözlerle, binlerce yeminlerle aldattın beni...

güldürmedin hiç yüzümü, gülmesin seninde yüzün

Sıra dışı kadınları seviyorum
Geleneklerin çemberini kıran
Çağdaşlığa koşan akıllı kadınları
Töreleri yıkıp hiçe sayan
Ölüme davetiye yazan
Çelik yürekli kadınları seviyorum

Bendeki seni sevdim ben
O, sen değildin ki!

Bak hava karardı
Doğa sustu
Dağların ardında kayboldu güneş

Hiç mi derdim yok sandın?
Bir iken derdim, bin dert kattın.
Bir parça mutluluğuda mı çok gördün?
Çektin ellerimden onu da aldın.

Derdime çare bulamadım, oldum isyankar,

Başımız döndü
Başı döndü aşkın
Kentten kente dolaştırdık onu
Kilometreleri yedik yuttuk
Şarkılar söyledik,
Türküler çağırdık, halay çektik