Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

(Bu şiir alıcakuşun, kan karanfillerin,
Mor güllerin ve şairin vesveselerinin şiiridir.)

Ben nerede onlar oraya başımın üstünde

Elbet benimde herkes kadar dostlarım
Arkadaşlarım var ve de düşmanlarım
Ya hiç olmasaydı düşman bildiklerim
Ne hatırlayanım olacaktı ne arayanım

Kahır kuyularında çile dolduruyor şiirlerim
Bir dili olsa da konuşsa sokak lambaları,
Köşe başları haykırsa pusudaki yarasaları
Acının katık olduğu hayatlardan biri benim
Benim her şeyimdi bir ahu, ben onda bir hiçim
En koyu karanlığında gecelerin

Uzaklara, bir bilinmeyene yolculuğum
Aldım abamı, azığımı düşüyorum yollara

Bu kadar zorlu muydu yollar,
Geçit vermez engebelerle dolu
Kaç kez şaşırdım yol yerine zamanı

Damlaya, damlaya çoğalıyorsa su
Sevgiler de öyle azalır azar, azar
Yavaş, yavaş soğur kalpler
Buluşmaz olur eller
Düşünceler akıntılara kapılıp gider
Avuçların boştur artık

yörüngesinde döneniyor ay sıkıntılı
sevdaların kuytularına yansımıyor ışıklar
ampulun sarı ışığı soluk ve kirli
hırçın ve inatçı üstelik kara kara bulutlar
mehtabın görkemli gösterisine anlaşılan
renksiz geçecek daha çok günler var

Öyle bir bakışını yakalıyorum ki bazen
ruhumu yalazlar sarıyor birden
içimde bir al kısrak şaha kalkıyor
bakışındaki berraklık demli çay gibi
mis kokulu sıcak…
aşkı gözlerinde demlemişsin sanki

Yüreğim sızlar seni her gördüğümde
Duruşundaki teslimiyet, gözlerinde hüzün
Suçluluk duygusuna kapılır ezilir yüreğim
Sanki terk edip ele giden benmişim

Çok olmuştu selamı sabahı keseli

Kurtlar uluyor uzun, uzun hava puslu
Karalar içinde uzayıp giden beyaz sessizlik
Ne bir kulübe, ne süzgün ışıklı bir pencerecik
Kaşlar çatılmış karanlığın içine bakıyordur
Gölgeler büyüyor gaz lambalarının ölü ışığında
Boş yere beklenmesem keşke akşam yemeklerine

Bir yabancı dokunmuş tene
Başka el okşamış saçları
Ten unutmuş seven elleri
Mucize bekleme boşuna
O eller dönmeyecekler sana…