Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

(Bu şiir alıcakuşun, kan karanfillerin,
Mor güllerin ve şairin vesveselerinin şiiridir.)

Ben nerede onlar oraya başımın üstünde

Elbet benimde herkes kadar dostlarım
Arkadaşlarım var ve de düşmanlarım
Ya hiç olmasaydı düşman bildiklerim
Ne hatırlayanım olacaktı ne arayanım

Kahır kuyularında çile dolduruyor şiirlerim
Bir dili olsa da konuşsa sokak lambaları,
Köşe başları haykırsa pusudaki yarasaları
Acının katık olduğu hayatlardan biri benim
Benim her şeyimdi bir ahu, ben onda bir hiçim
En koyu karanlığında gecelerin

Uzaklara, bir bilinmeyene yolculuğum
Aldım abamı, azığımı düşüyorum yollara

Bu kadar zorlu muydu yollar,
Geçit vermez engebelerle dolu
Kaç kez şaşırdım yol yerine zamanı

Benim değilsin,
Benden uzakta,
Her zaman yanı başımdasın.
Perdelerde ellerin,gölgen dolaşıyor loş odalarda.
Ve kokun;
Buram buram kadınsı kokun,

Can kuşum kafesinde boynunu bükmüş
Can suyum akıp gidiyor damarlarımdan
Üşüyorum buz tutmuş içimdeki külhan
Yalnızlıktan başka ne verdin sen bana
İntihardan alıp darağacına götürüyorsun
Benden kurtuluşun kısa yoluymuş meğer

Hüzünlü bir gelinlik giymiş Çeşme
Asma bahçelerinde şarap tadında
Salkım, salkım büyümüş hasret
Sisler basmış her yanı
Fısıldayan yapraklarına çiy düşmüş ağaçların

I-
Öğrenmenin yaşı yok! Doğru söz
Eksik, yanlış öğrenmekle tam değilim
Çeşme'de seni sensiz yaşamayı öğreniyorum.
Hayat denen bilinmezin son basamaklarında
Irak yolların yolcularına bakıyorum

Tehlike ardım sıra geliyor
Yürüyorum bir başıma
Köşe başları karanlık
Çıkmaz sokaklarda pusular
Ölüm habercileri
Ah o insanlar!

Kulak verin sesimize,
Değer verin sözümüze,
Kin yerine
Sevgi tohumları ekin gönüllerimize

Yakmayın yeni ufukların anahtarı kitaplarımızı.