Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Sendin beni sevdiğini söyleyen.
Şiirlerimi ezbere bilip okuyan.
Geleceğim yollara çıkıp bekleyen.
Niye peki bu terk ediş,neden,neden?
Kalbsiz,dağıttın beni,
Ezdin, un ufak ettin.

Resmini Yaptım



Seni hep şiirlerde, öykülerde yaşattım,
bu defa resmini yapmak istiyorum.

derinliğini bilmediğim sular karanlıktı
esin engin, ayrılık ölümden beter demişti
kuşkular içinde, bir kaosun ilk basamaklarındayım
çok oldu çıkıp gideli başımdan benim zavallı aklım
ruhum, bedenim vah benim akılsız dertli başım
ah benim yerlere saçılmış ezilmiş, çalınmış yüreğim

Duyarsız yüreklerde sevgiyi aradım
Düşlerim ulaşamadığım Everest
Bir umut dedim yakınından geçemedim
Ah Mine’l - Aşk! *
Hiç yaşamadığım
Bahardan yaza, yazdan sonbahara

Benim değilsin,
Benden uzakta,
Her zaman yanı başımdasın.
Perdelerde ellerin,gölgen dolaşıyor loş odalarda.
Ve kokun;
Buram buram kadınsı kokun,

Can kuşum kafesinde boynunu bükmüş
Can suyum akıp gidiyor damarlarımdan
Üşüyorum buz tutmuş içimdeki külhan
Yalnızlıktan başka ne verdin sen bana
İntihardan alıp darağacına götürüyorsun
Benden kurtuluşun kısa yoluymuş meğer

Hüzünlü bir gelinlik giymiş Çeşme
Asma bahçelerinde şarap tadında
Salkım, salkım büyümüş hasret
Sisler basmış her yanı
Fısıldayan yapraklarına çiy düşmüş ağaçların

I-
Öğrenmenin yaşı yok! Doğru söz
Eksik, yanlış öğrenmekle tam değilim
Çeşme'de seni sensiz yaşamayı öğreniyorum.
Hayat denen bilinmezin son basamaklarında
Irak yolların yolcularına bakıyorum

Tehlike ardım sıra geliyor
Yürüyorum bir başıma
Köşe başları karanlık
Çıkmaz sokaklarda pusular
Ölüm habercileri
Ah o insanlar!

Kulak verin sesimize,
Değer verin sözümüze,
Kin yerine
Sevgi tohumları ekin gönüllerimize

Yakmayın yeni ufukların anahtarı kitaplarımızı.