Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Benim Kaldırımlarım
“Kentlerin yaşam evresine tanıktır kaldırımlar”

Devasız kalp yarasına neşter vurur
Sarhoş olduğum saatlerde mevsimler
Yazmış, kışmış, ilkbahar, sonbahar,

Bir adım olsun at benden yana
Kanat takıp sana uçarım ben
Bin defa yemin ettin
Bir kere de dur sözünde
Gel be vefasız!
Yıllardır yollarda izlerini ararım

Bin Cefaya Bir Vefa Ararsan


Gözlerin sellerde boğulmadan
Sür namluya kötü ruhlu akşamı
Parmağın tetikte uyuşmadan

Şair diyorlar
Düşmanım yok
Diyemem…
Düşmanım çok!
Sevgilim yok
Sevenim çok!

Can kuşum kafesinde boynunu bükmüş
Can suyum akıp gidiyor damarlarımdan
Üşüyorum buz tutmuş içimdeki külhan
Yalnızlıktan başka ne verdin sen bana
İntihardan alıp darağacına götürüyorsun
Benden kurtuluşun kısa yoluymuş meğer

Hüzünlü bir gelinlik giymiş Çeşme
Asma bahçelerinde şarap tadında
Salkım, salkım büyümüş hasret
Sisler basmış her yanı
Fısıldayan yapraklarına çiy düşmüş ağaçların

Benim değilsin,
Benden uzakta,
Her zaman yanı başımdasın.
Perdelerde ellerin,gölgen dolaşıyor loş odalarda.
Ve kokun;
Buram buram kadınsı kokun,

I-
Öğrenmenin yaşı yok! Doğru söz
Eksik, yanlış öğrenmekle tam değilim
Çeşme'de seni sensiz yaşamayı öğreniyorum.
Hayat denen bilinmezin son basamaklarında
Irak yolların yolcularına bakıyorum

Tehlike ardım sıra geliyor
Yürüyorum bir başıma
Köşe başları karanlık
Çıkmaz sokaklarda pusular
Ölüm habercileri
Ah o insanlar!

Kulak verin sesimize,
Değer verin sözümüze,
Kin yerine
Sevgi tohumları ekin gönüllerimize

Yakmayın yeni ufukların anahtarı kitaplarımızı.