Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Güneşler açsın her gün gönlünde.
Mutluluk resimleriyle ışısın gözlerin.
Sevgi sözleri şiir olsun her dem dilinde.
Kapalı dursun hep aldanışlara kalbin.

Saklı duyguların sesi kayalarda parça pençik,
Martıların çığlığı ıssız kıyılarda yankılanıyor.
Hırçın dalgaların savaşını seyreyliyor kumsallar
Kül olmuş saçlar, ışığını kaybeden gözler,
Arkası kesilmeyen sayıklama nöbetleri
Abuk düşler sahibi, yüreği gibi elleri titreyen

I-
Almanya'da geceler uzun mu uzun,
Almanya'da geceler yorgun.
Tüm gece işçileri 'Auslander' ler,
Ahmet'ler,Mehmet'ler,Hasan'lar, Hüseyin'ler,
Ali'ler,Veli'ler,Recep'ler gibi.

Nereye götürdüyse ayaklarım oraya gittim.
Barlar, meyhaneler ilk duraklarım
Boş caddeleri puslu sokakları arşınladım
Hava kurşun gibi ağır, ben serseri bir mayınım

İçimde kümelenmiş öfke dolu simsiyah bulutlar

Düşünüyoruz Öyleyse Varız

Maviyle siyahın, buluştukları o an / gece
Kapat tüm ışıkları otur pencerenin önüne
Umudun, sevgin, yarınların yoksa
Nasıl olurdu yaşamak bir düşün?

Ağlamak sessizce biteviye
Gözler kurumuş iki pınar
Güller gördüm goncaları ağlamış

Çekilip gidecek gün az sonra
Acelesiz ağır adımlarla geliyor akşam
Perdeler kapanacak dış dünyaya
Mum kokulu odalarda mahrem anlar
Çeşme güncesine yazılacak bugün,
Yılların unutturamadığı ölümsüz aşkın

Önce renkler öldüler
Ardından mevsimler
Pastel renklere büründüler
Kırmızı karanfiller, güller
Mor ötesi lavantalar
Ah biçareler!

Pislik deryası içinde yüzen bir dünya da
Boğazına kadar batmış zavallı insanlık

Emperyal kapitalin “Dört As”ın ellerinde
Aç gözlü, arsız derebeyleri azgın din bezirgânları
Hortumluyor dört çekerli lanet burjuvazi

İçimde muştusuz bir kımıltı var.
Kulaklarımda ırmakların çağıltısı
Benim gecelerim neden uçsuz bucaksız,
Karanlıklar gölgeleri silmeyecek mi?
Hüznün dallarında açan sarmaşık çiçekleri
Yürekleri dağlıyor sardunyaların çığlıkları