Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Uzayıp gidiyor tren yolları gibi endişeler
Yaşam ve ölüm arasında devam ediyor savaş
Karartma geceleriyiz sanki ışıksız pencereler
Yaklaşan cehennemin alevleri görünen uzaktan
Islak mendillerde yanıyor avuçlarımız

Bir gelip bir gidiyorsun
Med ve cezir gibisin
Sen buna aşk mı diyorsun?
Kutsal bir duygudur aşk
Gelip kalmak
Bir daha gitmemektir aşk

Odalar Duvarlar
raladO ralravuD

Mum ışığında sarı çirkin gölgeler
Dans ediyorlar odalarda, duvarlarda
Uyanıkken kâbus gördüğünü sanırsın

Başımda dolanan Anka kuşu ve hüzün,
Efkarım pusularda kanayan yara,
Beni sevdalara salan yürek çaresiz,
Gözlerimde yaş yerine buz damlaları.
Aldırma ruhuma çöken bu erken karanlığa,
Minicik, sıcacık buselerini esirgeme yine de

İçimde çağlayan o pınarlar kurudu
Zümrüt çayırlar, çiçekler sararıp soldu
Git gide küçüldü kocaman adımlarım
Gösterdiğin yol gurbetlere çıkıyordu
Uzaklar hasretleri büyütür bilmiyordu
Ömrümün ıssızlığına akacak artık yollar

Yüzüme değip geçti,
Saçlarımı, dağıttı
Kanatların rüzgârı
Adımlarımın sesleri
Kalbimin çırpınışları
Uçup gittiler

Çeşme,
Çeşme sevenlerin cenneti,
Renklerin harman olduğu kent
Çeşmeli olmak

Mavi Etekli Kız


Ah Deniz!
Gözleri derin mavi kız
Kaşı, kirpiği menevişli

Elbet benimde herkes kadar dostlarım
Arkadaşlarım var ve de düşmanlarım
Ya hiç olmasaydı düşman bildiklerim
Ne hatırlayanım olacaktı ne arayanım

Yatmadan önce sevdiğim şarkıları dinledim
Ağlamak burnumun ucundaydı, gözyaşlarım
Tek, tek okudum benimle yaşıt şiirlerimi
Ve kafamın içinde kaybolmadan duran
O çirkin fotoğrafa bir daha baktım.
Sevgi nedir, sevmek nedir bilmeyenler