Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Geleceksen

Yokluğun kara kışlar gibi uzadıkça uzadı
Geleceksen baharları yanına al da gel
Kara bulutlar kaybolsun kararmadan dünyamız
Alçaklara yağan karlar seni üşütmesinler

Kahır kuyularında çile dolduruyor şiirlerim
Bir dili olsa da konuşsa sokak lambaları,
Köşe başları haykırsa pusudaki yarasaları
Acının katık olduğu hayatlardan biri benim
Benim her şeyimdi bir ahu, ben onda bir hiçim
En koyu karanlığında gecelerin

İçimde çağlayan o pınarlar kurudu
Zümrüt çayırlar, çiçekler sararıp soldu
Git gide küçüldü kocaman adımlarım
Gösterdiğin yol gurbetlere çıkıyordu
Uzaklar hasretleri büyütür bilmiyordu
Ömrümün ıssızlığına akacak artık yollar

Görmemiştin gözlerime yansıyan acıyı
Dinlemedin mi sen hiç sevda türküleri
Kitaplar dolusu şiirlerimi okumadın mı?
Akıp giden iki damla gözyaşında duygularım
Göçüp giden içindi birkaç damlası
Kalanlar kime aitti hiç düşünmedim

Uzayıp gidiyor tren yolları gibi endişeler
Yaşam ve ölüm arasında devam ediyor savaş
Karartma geceleriyiz sanki ışıksız pencereler
Yaklaşan cehennemin alevleri görünen uzaktan
Islak mendillerde yanıyor avuçlarımız

Başımda dolanan Anka kuşu ve hüzün,
Efkarım pusularda kanayan yara,
Beni sevdalara salan yürek çaresiz,
Gözlerimde yaş yerine buz damlaları.
Aldırma ruhuma çöken bu erken karanlığa,
Minicik, sıcacık buselerini esirgeme yine de

Yüzüme değip geçti,
Saçlarımı, dağıttı
Kanatların rüzgârı
Adımlarımın sesleri
Kalbimin çırpınışları
Uçup gittiler

Bir gelip bir gidiyorsun
Med ve cezir gibisin
Sen buna aşk mı diyorsun?
Kutsal bir duygudur aşk
Gelip kalmak
Bir daha gitmemektir aşk

Çeşme,
Çeşme sevenlerin cenneti,
Renklerin harman olduğu kent
Çeşmeli olmak

Mavi Etekli Kız


Ah Deniz!
Gözleri derin mavi kız
Kaşı, kirpiği menevişli