Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

' Yaş yetmiş, iş bitmiş!
Felsefesiyle yaşamı sınırlamışız.
' Yaş otuzbeş, yolun yarısı eder. '
Diyen şairin bu mısrasını,
Ağızlara sakız yapmışız.
Ömrün en güzel yıllarında,

TürK,Amerikan ilişkileri üzerine...

Neleri nasıl verdiğine değil,
Ne kadar,ne alıp götürdüğüne bak.
Pandora'nın kutusu mübarek!
Gün ola açılaki,

Gök karışmıştı seni gördüğüm gece
yıldız savaşları başladı sanmıştım
yıldızlar düştü kucağımıza bir, bir
senin yıldızın Venüs,
biri benim Jüpiter
yeryüzüne gelen en güzel şey

Deniz, turkuaz rengi atlas yorganın altında kıpırtısız, sakin ve derin bir uykuya çekilmişti. Henüz yükselen güneş daha şimdiden, sıcak geçecek bir günün habercisi...
Oysa, mevsimlerden kış, aylardan aralık, yılın son günü...
Ege’de kış böyledir. Günler, geceler boyu Tropikal yağmurları anımsatan sağanak yağmurlar yağar. Akdeniz’in sicim gibi yağan Kadıkaçıran, Karadeniz’in sinsi, sinsi ya –
ğan Ahmakıslatan yağmurlarına benzemez. Dağlardan, tepelerden isimsiz küçücük dere-
cikler çağlayıp gelir. Bir bakarsınız daha önce hiç görmediğiniz, büyüklü, küçüklü göl –
cükler oluşmuş, derecikler sel olup şehri esir almış. Ertesi gün bir güneş doğar, Ege’li-

Kibarım Ajlan eczacı olmuş,
Kopyacı Adnan doktor.
Kraliçemiz Tuncay öğretmen olmuş.
Sarı Mustafa Şeker?
Devlet tiyatrosunda aktör!
Mümessilimiz uzun Sevil Amerikalı,

Yunuslar Trenler


alın götürün beni yunuslar
uzak denizlere,sıcak limanlara
uçurun beni Zümrüdüanka'nın kanadında

Çeşme'de Seni görünce bozuldu yeminim.
Okyanuslarca kabardı aşktan kaçan kalbim.
Sayısız ihtilaller depremler oldu içimde,
Bir yanardağ krateriydi alev, alev gözlerim

Lanetler yağdırdım o uğursuz kadere,

zehirli bir sarmaşık girmiş bahçeme
küsmüş akasyamın dalları salkımları
bir dokunsam ağlayacaklardı
gökte ayın saklambaç oynadığı gecelerde
ateşler yakılıyordu varillerde
bin bir renge bürünüyordu Çeşme

Kabusumuz kara deliği biz açtık, biz büyüttük.
Kirlettik pırıl pırıl gölleri, çağlayan billur dereleri, nehirleri,
Cana can katan buz gibi pınarları akmaz eyledik.
Bizler kirlettik mavi göğün kardeşi, lacivert denizleri.
.....
Orhan ağbiyi ' Batsın Bu Dünya ' diye haykırtan,

Şimdi viran olmuş, şu ıssız bahçede,
Yıkık, dökük harabeye dönmüş bu evde,
İnsanlar yaşıyordu bir zamanlar,
Okurdunuz mutluluğu dost gözlerinde.

Kuş seslerine karışırdı, şen çocuk sesleri,