Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

I

Yüzümde gizlenir hüznün çöktüğü karanlıklar
Kimliğimi sorgular sözcükler yabancıyım kendime
Bıçak ucu keskin ince bir acıyla sızlar yürek
Çare ararcasına karışırım arasına kalabalıkların

Aşk bizsiz, biz aşksızsak yaşamın tadı mı kalır?
Kederlenme ayrılık dediğin de biter elbet bir gün
Sevdalar ayrılıklarla sınava girse de dert etme
Uğruna can adanan sevdalar ölmez!
Sevgiye aşka dair ne varsa yüreğinde
Dök sevgilinin kucağına, ser gözlerinin önüne

Yapayalnız Kum Tanesi


Ağlarım mızrabın sazın teline dokunuşuna
Nakaratın hüzünlü sözlerle kavuşmasına
Minicik bir derecik akar gözlerimden gizli, gizli

Tuzun Tadı


Bir tül gibi sarmış örtmüştü üstünü deniz
Dudaklarında ki tuz tadını unutamıyorum
Bazen bir çocuk gibi yalanıyor utanıyorum

Zaman meçhul, mekanı olmayacak
Niçin? ..Nasıl? ..Nerede? .. Öldüğümü
Öğrenemeyecek hiçbir kimse
Azrail arkadaşımdı çünkü
Tanışmamıştım ben henüz ecelle!

Umut Yolları Kapalı


Tanrının kullarının tükenmişliğini
Sayfalar dolusu yazmam gerek
Bir yanda umut denilen şey

hayret
bu ne iştir
hayra alamet değil
elin kolun dolu gelmişsin
vardır elbet bunun bir sebebi
sen ki...

Güzelliğin gizemli bir hazine
Çılgın gecelerin ateşli yatağında
En masum günahları paylaştık uykularda
Gece dudağın dudağımda beyaz bir güldü
Sabah dudağımı yakan alev renkli karanfil

Kelimeler vardır
duyguların önüne geçer bazen

Öyle bir yara ki bu bende
adın açtı bu yarayı
öyle bir yaraydı ki,

Seneler, çok çok seneler evveldi.
Bir kız tanıdım, çok ama çok güzeldi.
İlk onda gördüm mavi-siyah saçları,
Çekik gözleri ne renkti? bakamadım.
İsmi neydi? cesaret edip soramadım.
İçimden bir dilek tuttum,