Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Bütün inançlarımı yitirirsem birgün,
Karlar yağıyorsa ümit dağlarıma,
Sensiz bu canı taşımak yük olur bana,
Yokluğuna mahkum olursam eğer.

Artık arama beni,varsa eğer yaşanmışlar,buraya kadar.
Telefonlara çıkma,sorma bana ' nasılsın, n'apıyorsun? ' diye.
Arzular sır olsun, gel deme bana gelemem bundan böyle,
Belleğinden sil at beni, gördüğün rüyalardan çıkana kadar..

Ne şarkılarımı dinle, öykülerimi oku, ne de şiirlerimi hecele,

Geçip karşıma oturmuş
Hiçbir şey yokmuşçasına
Şerefine kadeh kaldıran
Kendisini de aldatan, o
Sabır taşını
Dayanma gücümü sınayan, o

her başarılı erkeğin ardında
geçmişine geleceğine methiyeler düzen
akıllı bir kadın vardır
başarısız şairlerin ardında
yazdığı şiirler olduğu gibi...
...

Sana
Çiçeklerin en güzelinin
Adını verdim.
Sana
'Ortansya'
Dedim.

' Yaş yetmiş, iş bitmiş!
Felsefesiyle yaşamı sınırlamışız.
' Yaş otuzbeş, yolun yarısı eder. '
Diyen şairin bu mısrasını,
Ağızlara sakız yapmışız.
Ömrün en güzel yıllarında,

Genç kanı sulamış toprağı,
Kan çiçekleri açsın istemem.
Kurtlar kemiriyor yaprağı,
Cılız fidanlar yetişsin istemem.

Gülen yüzleri dost sanma,çıkarcı dostluklar,
Vefa...Ben gibi bir yabancı,anlamını yirirmiş.
Duygu fakiri, insanlık yoksulu insanlar,
Böylesi kullara kulluk etmek kaderimizmiş.

Bomba koyunuz sinsice
Pusu kurunuz haince
Arkadan vurunuz kalleşçe...
Adınız Türk
Ceddiniz Türk değil sizin
Dövüşmesini bilmezsiniz

Görüyorum, hep başım üstünde sallanan o kılıcı.
Uyuyup uyanıyorum, korkulu, endişeli ve telaşcı.
Düşünüyorum, ne ettim ki ben kılıca, böyle inatcı.
Bir dost arıyorum derdim paylaşacak, bulamıyorum.

Gündüzüm geceye, gecem gündüze karıştı, arapsaçı.