Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

İnsanım,
Olmakla orantılı düşüncelerim
Uykulu gözlerle bakıp

Ben de senden ne varsa,
Sen de benden ne varsa,
Bırakalım öylece kalsın,
Herşey mazi de olsa.

Bütün inançlarımı yitirirsem birgün,
Karlar yağıyorsa ümit dağlarıma,
Sensiz bu canı taşımak yük olur bana,
Yokluğuna mahkum olursam eğer.

Artık arama beni,varsa eğer yaşanmışlar,buraya kadar.
Telefonlara çıkma,sorma bana ' nasılsın, n'apıyorsun? ' diye.
Arzular sır olsun, gel deme bana gelemem bundan böyle,
Belleğinden sil at beni, gördüğün rüyalardan çıkana kadar..

Ne şarkılarımı dinle, öykülerimi oku, ne de şiirlerimi hecele,

Geçip karşıma oturmuş
Hiçbir şey yokmuşçasına
Şerefine kadeh kaldıran
Kendisini de aldatan, o
Sabır taşını
Dayanma gücümü sınayan, o

her başarılı erkeğin ardında
geçmişine geleceğine methiyeler düzen
akıllı bir kadın vardır
başarısız şairlerin ardında
yazdığı şiirler olduğu gibi...
...

Sana
Çiçeklerin en güzelinin
Adını verdim.
Sana
'Ortansya'
Dedim.

' Yaş yetmiş, iş bitmiş!
Felsefesiyle yaşamı sınırlamışız.
' Yaş otuzbeş, yolun yarısı eder. '
Diyen şairin bu mısrasını,
Ağızlara sakız yapmışız.
Ömrün en güzel yıllarında,

Genç kanı sulamış toprağı,
Kan çiçekleri açsın istemem.
Kurtlar kemiriyor yaprağı,
Cılız fidanlar yetişsin istemem.

Gülen yüzleri dost sanma,çıkarcı dostluklar,
Vefa...Ben gibi bir yabancı,anlamını yirirmiş.
Duygu fakiri, insanlık yoksulu insanlar,
Böylesi kullara kulluk etmek kaderimizmiş.