Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Kapıyı açıp çıktığımda
Onu görüyorum bahçemde
Beyazlar içinde.
Perdeyi aralasam
Camı açsam...
Ayakları görünmez olmuş

Kapalı kapılar davet eder,
Gürültü sessizliği çağırır.
O sessizliğin içinde ben hep varım.
O çağrıya da ben hep koşarım.
Buz tutmuş kalbini sıcak bir anahtarla açarım.
Yapma, n'olur yapma!

'Bitti..! '
Bitti dedi.
Gitti...
'Geri dönüşü yok bu gidişin,
Bilesin.
Bekleme, aklından geçirme sakın.'

Öyle bir an gelir ki,
'Yetti gayrı bu yalnızlık,
Tak etti canıma ' dersin
Tutup kolundan yalnızlığın,
Bir tenhaya gidersin,
Alnının ta ortasına,

Hacı hacıyı Mekke'de
Derviş Dervişi Tekke'de
Mecnun Leyla'yı çöllerde
Tahir Zühre'yi Babil'de
Ararmış...
Berduş berduşu heryerde

“ Seni uzaktan sevmek,
aşkların en güzeli “ mi olmalı?
kollarını açmış beni bekliyorsa
zalim felek…
seni sevmek varmış, seni yaşamak,
seni düşlemek,

Ben bir özürlüyüm
Gülmeyi unuttuğumdan bu yana
Ağlamayı öğrenemedim
Sessizce ağlayacağıma
Enikler gibi uluyorum
Hıçkırıklarla boğulacağıma

Unutamam ben beni
deliler gibi seni seveni
irem bahçelerinde ötmüyor bülbüller
aşk vakti geldiğinde çözülür dilleri
kalbime dokuyorum gülen yüzünü
altın telli duvaklarla doğan güneş

Yer kürede beyazlar giyinmiş saray yavrularında
Darlık görmemiş sahte sevilere kanıp gebe kalmış
Buz beyaz gecelerde doğurgan soylu(?) kadınlar yaşardı
Kocaman odalarda geceleri gibi beyaz geniş yataklarda
Beyazlara bürünmüş saray yavrularının lüks hayatlarında
Sular içinde ağrısız, sancısız bebekler doğuruyorlardı

Aşk bizsiz, biz aşksızsak yaşamın tadı mı kalır?
Kederlenme ayrılık dediğin de biter elbet bir gün
Sevdalar ayrılıklarla sınava girse de dert etme
Uğruna can adanan sevdalar ölmez!
Sevgiye aşka dair ne varsa yüreğinde
Dök sevgilinin kucağına, ser gözlerinin önüne