Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Bir maceraya davettir aşk
Anlık bilinçsizlik hali
Özgürce yaşandığında bile aşk
Özgürce yaşanamayan bir duygudur.
Tek kişilik aşk işkencedir.
Tutsaklıktır aşk!

Ver o kutsal ellerinden öpeyim öğretmenim
Alnım açık, başım dik yürüyorum bilgilerinle
Yıllar yılı altın öğütlerin, aşıladığın ilkelerle
Hayatı imzalıyorum bana verdiğin kalemlerle

Bir bebek ağlıyordu salıncağında
Odalar bir beyaz aydınlık
Bir zifir gibi koyu karanlık içinde
Bir kadın meme veriyordu bebeğine
Anne yüzü bebeğe çok tanıdık.

Yoksun bu gece
Bende olmıyacaksın
Ne ten de
Ne beden de
Olsaydın
Terkettiğin beni şimdi rehin almazdı acılar

(Yitirdiğim can dostum A.Rıza Özcan'ın anısına...)

Sen bizi bırakıp gideli öksüz kaldık kadehler gibi bizlerde.
Büyüyor içimizde gün be gün dayanması güç mü güç hasretin.
Germiyan koyu gümüş duvaklı gelin olmuş uzanıyor önümüzde.
Gök gürültüsü kahkahaların yankılanmıyor sakin kıyılarında,

Ölürsem üzülme
ben üzülürüm
senin yerine.
Ağıtlar yakma, karalar bağlama
arkamdan ağlama
ben ağlarım

son zamanlarda tadım tuzum yok
betimsiz tuhaf haller içindeyim
gün oluyor evden çıkasım gelmiyor
hasta değilim alev topu gibi başım
çıkıp başımı serinletiyorum,
gözlerimi dinlendiriyorum

Mevsim Halleri


Sarı saçlı evrenin oğlu göz kırpıyor göklerden
Mavi, mavi gülümsüyor güneşe deniz
Rehavet çökmüş dalgalar mışıl, mışıl uyuyor

Düşlerim sessizdi
Sezmiştim gelmeyeceğini
Ötelerde puslu karanlıkta
Trenler gelip geçiyor
Hep bir şeyi bekler insan
Kayıp zamanlar içinden

Yazılmamış kanunlar var bilmen gereken
sevilmek istiyorsan eğer şair
hep isteyecekler verecek, hiç almayacaksın
onuru unutacak, gururunu kıracaksın
sözün gümüş, sükutun altın olduğunu
aklından çıkarmayacaksın.