Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Aklına bile getirme, sakın düşünme
senin için hayata küseceğime
yaşama son vereceğime bir uçurumun dibinde
son sözümde olmayacak sana, çünkü;
söyleyecek ne bir kelime bıraktın dilimde
ne de son vereceğim bir yaşam bıraktın bende

Aklımı başımdan almış bir deli rüzgâr
Serkeş, avare deyin ki, başına buyruk biri
Sohbetler hoşbeşler girmez kapımdan içeri
Kapımın ardı hane değil Hoca Nasrettin bahçesi
Sorsanız nedenini cevabım bilmediğindendir

Bir umutla ufukta gözler
Gelmeyecek olanı bekler
Ne saz, ne mey, ne şiir
İlle de sen ve illâki sen

masum bir öpücükle başlamıştı
adı aşk
sevildim sandığım çılgınlık
o ki, beni diyardan diyara savuran
maceraya doyuran,
günlerden arda kalanlar

1-
Seversin doğa yürüyüşlerini bilirim
Dağların yamaçlarında,
Deryanın tam ortasında
Tırmanışlarında dar, taşlı patikaların
Her hangi bir yerde bir anda

Bir ahu gördüm başında kardelenlerden taç
Göğsünde kar beyazı güller açmış

Sen mi çok uzaklara gittin
Ben düşlerin ötesinde mi kaldım?
Sancılı gece nöbetlerinin habercisi,

Yıkamış kaldırımları sabıkalı geceler izleri silmiş
ayaklanan şehrin sesine baş ağrısıyla uyanıyorum
bugün, benim dediğin ne varsa bende hepsini al ve git
bu aşkın alfabesini okumuştum kaçamak sözlerinden
gönül bahçeme diktiğin yalan çiçeklerini sök öyle git
timsahlara özgü gurur incinmesi döktüğün göz yaşları

ben hiç bahar görmedim
haziran, temmuz, ağustos
günler gibi saymadım ayları
yazları ben yaşamadım
hazanda kırıldı dallarım
sarardı, savruldu yapraklarım

Sevdam direnemedi yenik düştü kaprislerine
İlk defa yalnız girdim yediverenlerimizin bahçesine
Boynunu bükmüş küsmüştü güllerim senin yüzünden
Aşk nedir gündüzler gibi gecelerde sensiz geçecekse
Sevmek kelepçe, sevilmek pranga senin sözlüğünde
Sebebi bu düşman oluşumun prangalarla, kelepçelere

Milyar yıl geçse de insan hala
Anlaşılması güç bir varlık
Hangi açıdan bakarsan bak
Kapatmıştır tüm kapılarını
Kapalı sandığın o kapılar
Açıktır ardına kadar oysa