Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Karanlık rüzgârlara karışmış sesim
Mutsuzluğa isyanım duyulmuyor
Yangın yerine dönmüş seven kalpler
Sevda alevleri nerede başlamış
Ne önemi var nasıl bittiğinin
Kimi ne zaman yaktığının

Ağlamak güzeldir.
İçinden çıkar avuçlarında tut acıları
Her güne bin acıyı sığdırsa da hayat

Elimde kalemim yüreğim şiir için çarpar
Şiirler kalbimizde çiçek gibi açınca

dışarıda bir fırtına var kurt gibi uluyan
sağnakla karışık camları kırbaçlayan
masamda duran bir ihtiyaçlar listesi
' iyi de bu havada nasıl çıkarsın dışarı,
araban vardı, onu boşandığın karın aldı.

Sesini duymadıysam,
Yüzünü göremediysem,
Kayıp zaman.
Dünya dönmüyor.
Yerçekimi sıfır.
Saatler intihar etmiş.

o sıradan biriydi
standart bir imalat yani
Ramo, mahallenin delisi...
.....
geçip gitmezdi onu görenler
dönüp bir daha bakarlardı

Yoksul kentlerin sokaklarında
Kahırla, keder kol koladır köşelerde
Hıçkırıklar duyulur kapılar ardından
Hoyrat bir tokat sesi,
Acı dolu feryadı bir kadının
Düşer kaldırımlara kırılan camlardan

sana yakındım, çok yakın
duruşun uzak mı uzaktı bana
ne kadar istedim de gelmeyi,
o kadar gelemedim sana.
Duydum ki, gidiyormuşsun buralardan
taş kalpli bir tiran gibi kaçarcasına

ellerimle diktiğim
üç nadide gülüm vardı
soruyordu dostlar
söyleyemiyordum
adları bende saklı
körolası hırsızlar*

Bir şey var beni huzursuz eden.
Kaktüslerime vermeyi unuttuğum. / Ne?
Bir tas su…
Çatlayıp kurumuş dudakların istediği, / Ne?
Bir bardak su…
Yanan çölde bedevinin aradığı,

çalılar dikenliydi
güller dikenli
dikenliydi aramıza çekilen teller
dallar dikenli
uçurumlara çıkıyordu patikalar
taşlı, dar ve tehlikeli