Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Sülün gibi incecik,
pembe bulutlarda yüzen aşk gemisi
son yolcularını bekliyor kalkacak
su gibi berrak bir güzeli
onu çılgınca seveni
beni / seni...

Senin için zor biriyim galiba
Belki sen bana fazla birisin
Gördüklerim içindeki gerçek başka
Mavi boncuklarla dolmuş ceplerin
Sen sahte mutluluklar dağıtan birisin
Her gelişinde yanında hep birileri var

okyanuslar, dağlar da girmiş olsa aramıza
duyacaksın gönderilmeden yırtılan
bu mektubun inciten buruk sesini
perdeyi aralayıp bakmak geçecek
hüzün çiçeği gözlerinden

Bıkmadım usanmadım yürümekten
Yorulmadım yolları arşınlamaktan
Tabanlarımı eskitmekten
Dudaklarımda yarım kaldı
Söylemek istediğim türküler
Geceler ıssızdı

düşlerim ihanet etti
aklım firarda
boyun büktüler umutlarım
avuçlarına bırakmıştım kalbimi
o, artık senin demiştim
sana emanet...

Meltemlerin her esişinde benden yana
İçime çektiğim yokluğun ve anılar
Nasıl bir betimleme, hangi imge, hangi dize
Bendeki seni anlatabilirdi

Tüm şiirlerimi biliyordun sana yazdım

Radyo da çalan şarkıyı mırıldanırım
dalar gider gözlerim ufukta kızıl çizgiye
duygulanır ağlarım.
karcığar köçekçe ile kederlenir mi insan,
nasıl ağlar(?) demeyin aman haaa…
roman havasıyla kıvrıla, döne

Korkunun yaygarasıdır karanlıkta ıslık çalmak
Çıldırmış gibi haykırıyor sensiz sessizliklerim
Başka hiçbir göz bana baktığın gibi bakmadı
Yüreğime atılacak en son imza olsun sözlerin
Çeşme sakızı, biraz lavanta ille de o gözlerin

Karardı dumanlı dağların başı
Gökten öfke yağdı kötü yazgıya
Martılar adını gördü kumsalda
Kayalarda resmini okşadı dalgalar
Görmeliydin nasıl büyüyordu özlemin
Döşeğim, sığınağım bir de sandalım

Resimsiz sayfalarda bir aşk sere serpe
Vakti saati yok, tarihi ise milattan önce
Bir selam olsun gelse mühürlü zarf içinde
Akşam mavisinin kızıllığı yuttuğu o yerde

Bıraktığın yalnızlıkları kime satarım