Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Yorgun Maratoncularız hepimiz, koşar dururuz.
Öğrenmek istediğimiz, adına gerçek bildiğimizin peşinde.
Gerçekler suyun yüzünde yüzmezler ki;
Derinlerde, karanlık derinliklerde gizlenir onlar.
Bakarsın göremezsin, görünmez adam olmuşlar.
Ararsın bulamazsın, saklambaç oyunundasın sanki.

Demokrasi, bağımsız yargı nutukları atıyorlar;
“Özgür ve mutlu bir toplumun üyesisin” diyorlar
Kargalarla birlikte kahkahalarla gülüyorum
Ülkem, içim kan ağlarken gülüyorsam ben
Sizleri, kendimi aldatan sahtekârın biri miyim?
Sahte mutlulukların fotoğrafını çekenlere,

Gamsız bülbül sözüm sana
Çekemiyorsun nazımı
Konma bir daha dalıma
İstemiyorsan işveyi, cilveyi
Dokunma dikenlerime
Feryadın figanın boşuna

Gurbet ellerde sensiz yapamıyorum
Sana ait anılar aç kurtlar gibi
Yiyip bitirecekler beni
Aklımdan çıkaramıyorum buğulu gözlerini
Dudağını büküp masum çocuksu bakışlarını
Uzaklardan bir ışık gibi süzüleceğim

Bulaşıcı hastalığın adı yalnızlık
Ölümcül bir virüs gibi…
Tuzlu su paslandırır çürütür bedeni
Önümde saydam bir duvar
Ardında seni görüyorum
Pas tutmuş aşkım duygu ve hayallerim var.

dağları düze indirdik
yazları güze çevirdik
unumuzu beze ettik
de, yorulmadık...

yürümedik koşayazdık

Mevsimlerden bahar / dışarıda
Nisan yağmuru çisil, çisil
Toprak suya doymuş
İçine ozon karışmış
Ah yüreğim, hasretinle ağrılar içinde

Ne zaman aklıma düşsen kır çiçeğim
Önümde belirir “mestinaz” güzelliğin
Gözlerime yağmur bulutları dolar
Salıncaklar kurar göklere uçardık
Çocuklar gibi şendik kuşlar kıskanırdı bizi
Yanaklarımız da kızıl elma şekerleri

Dilim varmıyor söylemeye
Suskunluğum sadece dilimde değil
Bitti dediysem dönüş yok asla geriye
Benim adım Er,
Ön adımdan başka adım yok biline
Sanal âlemin içinde dolaşan gerçeğim

sabrımı isteme benden, aşkımı iste
veriyorum işte al senin olsun
...
nar-ı aşkına yandım
zümrüt vaha idim çöl oldum
bugün, gün benim günüm