Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Söylemem Asla

Hazanın yorgun dallarında çırpınan yapraklar gibi
Hırçın rüzgarlarla yabana sürgün edeceksen beni
Sevme istemem…
Biçare ömrümün kayıp baharlarında aldatacaksan

muhalif geceye kan kusuyor ay
acıdan (?) kıvranıyor cümle böcekler
sürüngen zehirleri akıyor yeşil, yeşil toprağa
içimde bir deniz çalkantısı midem bulanıyor
deliliğin kapıları aralanmış deliler yok ortalarda
sular kaynama noktasında fokurduyor

Börtü, böcek, kurtlar, kuşlar
Sustu
Su
Sustu
Çiçek
Sustu

Nereye Kadar

Bekleyeceğim dediysen
Eğer söz verdiysen ece'ne
Bekleyeceksin gelene kadar
Ersen soğutmayacaksın

Deniz mavi pırıltılı engin su
Gökyüzü mavinin sonsuzluğu
Yeşil çayırlardan
Tepelere tırmanan çizgi, mavi

dalında kurutulmuş karanfil
yazılmamış bir hatıra defterinde
gizlenip kurumuş kırmızı gül
unutulmak ya da
unutulmamak mı?
cevabı meçhul

Aklına bile getirme, sakın düşünme
senin için hayata küseceğime
yaşama son vereceğime bir uçurumun dibinde
son sözümde olmayacak sana, çünkü;
söyleyecek ne bir kelime bıraktın dilimde
ne de son vereceğim bir yaşam bıraktın bende

Aklımı başımdan almış bir deli rüzgâr
Serkeş, avare deyin ki, başına buyruk biri
Sohbetler hoşbeşler girmez kapımdan içeri
Kapımın ardı hane değil Hoca Nasrettin bahçesi
Sorsanız nedenini cevabım bilmediğindendir

Bir umutla ufukta gözler
Gelmeyecek olanı bekler
Ne saz, ne mey, ne şiir
İlle de sen ve illâki sen

masum bir öpücükle başlamıştı
adı aşk
sevildim sandığım çılgınlık
o ki, beni diyardan diyara savuran
maceraya doyuran,
günlerden arda kalanlar