Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

dağları düze indirdik
yazları güze çevirdik
unumuzu beze ettik
de, yorulmadık...

yürümedik koşayazdık

Mevsimlerden bahar / dışarıda
Nisan yağmuru çisil, çisil
Toprak suya doymuş
İçine ozon karışmış
Ah yüreğim, hasretinle ağrılar içinde

Ne zaman aklıma düşsen kır çiçeğim
Önümde belirir “mestinaz” güzelliğin
Gözlerime yağmur bulutları dolar
Salıncaklar kurar göklere uçardık
Çocuklar gibi şendik kuşlar kıskanırdı bizi
Yanaklarımız da kızıl elma şekerleri

Dilim varmıyor söylemeye
Suskunluğum sadece dilimde değil
Bitti dediysem dönüş yok asla geriye
Benim adım Er,
Ön adımdan başka adım yok biline
Sanal âlemin içinde dolaşan gerçeğim

sabrımı isteme benden, aşkımı iste
veriyorum işte al senin olsun
...
nar-ı aşkına yandım
zümrüt vaha idim çöl oldum
bugün, gün benim günüm

Karanlık rüzgârlara karışmış sesim
Mutsuzluğa isyanım duyulmuyor
Yangın yerine dönmüş seven kalpler
Sevda alevleri nerede başlamış
Ne önemi var nasıl bittiğinin
Kimi ne zaman yaktığının

sana yakındım, çok yakın
duruşun uzak mı uzaktı bana
ne kadar istedim de gelmeyi,
o kadar gelemedim sana.
Duydum ki, gidiyormuşsun buralardan
taş kalpli bir tiran gibi kaçarcasına

muhalif geceye kan kusuyor ay
acıdan (?) kıvranıyor cümle böcekler
sürüngen zehirleri akıyor yeşil, yeşil toprağa
içimde bir deniz çalkantısı midem bulanıyor
deliliğin kapıları aralanmış deliler yok ortalarda
sular kaynama noktasında fokurduyor

ellerimle diktiğim
üç nadide gülüm vardı
soruyordu dostlar
söyleyemiyordum
adları bende saklı
körolası hırsızlar*

Söylemem Asla

Hazanın yorgun dallarında çırpınan yapraklar gibi
Hırçın rüzgarlarla yabana sürgün edeceksen beni
Sevme istemem…
Biçare ömrümün kayıp baharlarında aldatacaksan