Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

ellerimle diktiğim
üç nadide gülüm vardı
soruyordu dostlar
söyleyemiyordum
adları bende saklı
körolası hırsızlar*

Söylemem Asla

Hazanın yorgun dallarında çırpınan yapraklar gibi
Hırçın rüzgarlarla yabana sürgün edeceksen beni
Sevme istemem…
Biçare ömrümün kayıp baharlarında aldatacaksan

dışarıda bir fırtına var kurt gibi uluyan
sağnakla karışık camları kırbaçlayan
masamda duran bir ihtiyaçlar listesi
' iyi de bu havada nasıl çıkarsın dışarı,
araban vardı, onu boşandığın karın aldı.

Sesini duymadıysam,
Yüzünü göremediysem,
Kayıp zaman.
Dünya dönmüyor.
Yerçekimi sıfır.
Saatler intihar etmiş.

o sıradan biriydi
standart bir imalat yani
Ramo, mahallenin delisi...
.....
geçip gitmezdi onu görenler
dönüp bir daha bakarlardı

Börtü, böcek, kurtlar, kuşlar
Sustu
Su
Sustu
Çiçek
Sustu

çalılar dikenliydi
güller dikenli
dikenliydi aramıza çekilen teller
dallar dikenli
uçurumlara çıkıyordu patikalar
taşlı, dar ve tehlikeli

Bir şey var beni huzursuz eden.
Kaktüslerime vermeyi unuttuğum. / Ne?
Bir tas su…
Çatlayıp kurumuş dudakların istediği, / Ne?
Bir bardak su…
Yanan çölde bedevinin aradığı,

Nereye Kadar

Bekleyeceğim dediysen
Eğer söz verdiysen ece'ne
Bekleyeceksin gelene kadar
Ersen soğutmayacaksın

Aklına bile getirme, sakın düşünme
senin için hayata küseceğime
yaşama son vereceğime bir uçurumun dibinde
son sözümde olmayacak sana, çünkü;
söyleyecek ne bir kelime bıraktın dilimde
ne de son vereceğim bir yaşam bıraktın bende