Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

düşlerim ihanet etti
aklım firarda
boyun büktüler umutlarım
avuçlarına bırakmıştım kalbimi
o, artık senin demiştim
sana emanet...

Bıkmadım usanmadım yürümekten
Yorulmadım yolları arşınlamaktan
Tabanlarımı eskitmekten
Dudaklarımda yarım kaldı
Söylemek istediğim türküler
Geceler ıssızdı

Radyo da çalan şarkıyı mırıldanırım
dalar gider gözlerim ufukta kızıl çizgiye
duygulanır ağlarım.
karcığar köçekçe ile kederlenir mi insan,
nasıl ağlar(?) demeyin aman haaa…
roman havasıyla kıvrıla, döne

Meltemlerin her esişinde benden yana
İçime çektiğim yokluğun ve anılar
Nasıl bir betimleme, hangi imge, hangi dize
Bendeki seni anlatabilirdi

Tüm şiirlerimi biliyordun sana yazdım

Korkunun yaygarasıdır karanlıkta ıslık çalmak
Çıldırmış gibi haykırıyor sensiz sessizliklerim
Başka hiçbir göz bana baktığın gibi bakmadı
Yüreğime atılacak en son imza olsun sözlerin
Çeşme sakızı, biraz lavanta ille de o gözlerin

Kör eder gece yarısı doğan güneşler
Sonbahar gelmeden yine mi sonbahar
Tel, tel dökülür yaprak, yaprak düşerim
Ben çatlamış topraklar kadar sevimsiz
Karanlıklar kadar bahtı kara çilekeşim
Sen Saba Melikesi Belkıs kadar alımlı

En hassas geometrisinde iç geçirmelerin
Savurdum oyuncaklar gibi etrafa şekilleri
Yay oldu gerildi çocukluğum bir eğri çizgide
Yarıçapı nedir bilmediğim çemberler çeviriyordum
Gazete kağıtlarından üçgenleri uçurdum havada
Kuş muydu, uçak mıydı kurguladığım neydi?

Deniz suskun, ben sessiz düşler sağanağı altındayız
Martıların ağzında gümüş balıkları kıskanıyor balıkçıllar
Durmadan yanıp sönen fenerler uyku hayalleri kuruyor
Ne kadar unutulmak istemesek o kadar unutuluyoruz

Tanrıların gazabında dönüyor dünya
Yorulmak bilmeden koşuyor zaman
Benim küçüğüm olur saatler
Ben dünya ile aynı yaştayım
Bırakıldığım yerdeyim hâlâ
İki adım geriledim

Gölgeler canlandı aniden
Ayak izleri hızlandı
Gecesefaları aya dönmüştü yüzünü
Nefes alışlarını duyuyordum korkunun
Beli bükülmüş bir kadın ağlamaklı
Parçalanmış yüzleri topluyordu kaldırımdan