Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Her canlı varlığın bir yüreği var
Her gönülde bir aslan yatar
Aşk bir gün düğün, bir gün cenaze
Kullanma tarihi geçmiş vitamindir umut

“Bitiverdi mürekkebi çilekeş kalemimin
Daha yazacak onca sancılı dizeler varken”
Bu gönül seni ister her daim yanımda olasın
Yokluğunun öfkeli girdabında sen
Senle yaşamayı kolay mı sandın?

Silinse de Kalbimden Adı İzi Kalır

Yarattığın ayrılık, yalnızlık ikilisi
Kırılma noktası…

Güneşli akşamüstleriydi hayallerimde yüzün,

Her gün bir başkası için yaşıyorsan
Kırık dökük hayaller peşinde koşuyorsan
Ruh gibi olursun hayalet bir adam

Sensizliklerde sınava çekiyorum ben, beni
Varlığımı varlığına kurban edebilirim.

Hareket saati belirsiz, varış istasyonu yok trenlerin
Tek yolcusu bendim hüzün kokan harap vagonların
Dağlar geçit vermedi, inişler dik yokuş oldular
Tanımsız yüzlerin, yabancı gölgelerin takibindeydim
Söylenmedik söz kalmadı ardımdan yalanlar, iftiralar
Yanılgılarını yüzlerine vuramadım onlar çoğul ben tekildim.

Gece(?) bir rüya gördüm
Belki gördüğümü sandım
Uykusuz olduğum günlerde
Olur böyle genelde
Uyumak istediğim
Uyuyamadığım hallerde

Sana bırakıyorum yaralarımı, tüm sancılarımı
Her yer Taksim, Gezi Parkı, her yer direniş!
Ellerime kelepçe taksalar kalemimi zincirle bağlasalar
Başım cenderede, düşlerim çalınmış olsa da
Direneceğim başıma inen demir copa
Sırtımı tekmeleyen palalı polis yardakçısına

Adımlarını saydım gölgenin ardında,
Hangi yöne, nereye çevirsen başını oradaydım.
Gün oldu Çeşme kazan ben kepçe dolandım.
Yönünü, yöreni bile senden kıskandım.
Gözlerine haram değecek diye uykudan oldum.

Altı zifiri kara çamur
Üstü karanlıklar ağrılar içinde Soma
Eve döndüğünde şükürler olsun demişti dün
Bu sabah besmeleyle düştü yola
Gün ola, harman ola dedi ya
Kara kefen giydireceklerini bilemezdi.

Beni anlayın, anlatın.
Beni yaşatın, unutturmayın.
Daima hatırlayın, hatırlatın beni, ey dizeler!
Uykusuz geçen gecelerimin soğuk sabahlarında,
Sizlerin sıcak, sevgili kollarınızda uyumadım mı?
Beni hep sevin ey mısralarım!