Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Karıştı gök birden,
Yüzüne bakın bulutların,
Düşen bin parça,
Bir telaş bir koşuşturmaca,

güzele dönerse yüzünü
erkeğe süzerse gözünü
atarsa çapkın gülücüğünü
gönlünün prensine davettir bu

Cemre

Derelerden çoban çeşmelerinden,
Yağmur topluyor bulutlar,
Göller, deryalar, ırmaklar,

Sevdanın kızıl alevlerinde yanıyor bu can,
Nasıl bir sevda bu böyle artık korkmuyorum.
Kullanılmayalı paslanmış kapım çaldı,
Sen geldin sandım koşup açtım, yoktun,

Beni sen anlat diyor Çeşme
Öyle kolay mı seni anlatmak
Anlatmakla, yazmakla biter mi?
Kitaplara sığmamış, taşmış
Ünü dünyayı sarmış Çeşme…

Gece rahat uyudu uykusunu
Ben uyandıracağım sabaha
Kördüğüm olmuş sorunlarımı,
Kaynağında hep kendimde aradım.
Bazen yokluğuna katlandım,

Buram, buram Anadolu kokuyordu
Mitoloji yakışıklısı yağız delikanlı
Güç timsali, heykel duruşlu
Adı gibiydi o, yeni dünyasında
Başı göğe yükselen bir çınardı.
Muradına ermiş gerçek olmuştu

Fakirlik, açlık, dertler, kederler,
Bildiğin bilmediğin daha neler neler,
Ufuk çizgisine uzayan acıdan izler,
Giyindik, sımsıkı sarındık sarmalandık,
Titriyorduk zemheri zürafaları gibi,

Haydi, haydi gidelim,
Harikalar diyarı Çeşmeye,
Anlatsın kendini sana,
Şairin sihirli diliyle,

Çeşmeyle Baş Başa

Şiirsiz geçmez geceler yaz mevsiminde, yağar
Uykusuz gecelerin sabahında hüzün yağmurları,
Başını koyduğun çivit yastıklarda
Yalnızlığın kokusu, gözyaşları serinliği var.