Derin Akkurt Şiirleri - Şair Derin Akkurt

Aralık sonu muydu?
Belki de ocak başı...
Aldırmazlık yalanı ne çabuk sardı her yanı hâkim beğ?
Ne çabuk sardı?
Zırhımı ne zaman çıkarıp bir kenara atsam,
yaklaşan yalnız bir tekneye elimi uzatsam,

Nicedir bir cemre düşmedi kağıtlarıma.
Ki ben bir kasırganın
cümle boşluklarını doldurmaz mıydım?
Tek satır bile yazamadım...
Sayende zamana karışmış tozlu bir aynayım.
Yıllanmış bir ölüyüm.

Tesadüf demiştim bir zamanlar karşılaşmamıza.
Keşke tesadüf diye bir şey olmadığını
söyleseydin bana.
Biz sadece bir yaprağın iki sayfası olabilirdik:
Sırt sırta gelen ama birbirine asla iyi gelmeyen
iki solmuş sayfa...

Düşünmeden zincirleri boynuma taktınız
gülümseyerek çiğnedim demiri
Kireç çürümeyi hızlandırır
Bildiğinize madem bu kadar iknasınız
o halde yalanın kimyası nedir?

Kahve kokulu bir aşktı bizimkisi...
Kahve kokulu bir aşk…

Bana geç gelen bir saadettin...
Aradan kaç mevsim geçerse geçsin
bazı şeyler zamanın durduğu o anda kalır sevgilim.

Geçen sene sen gelmeden bahar gelmişti.
Mevsim de benim gibi yokluğundan üşümüştü.
Boza kesmiş gökyüzü altında
yarı saydam kayalıklar tek sırdaşım olmuştu.
Deli divane gönlümün taş bağlanmış boynuna.
Son dileğim oldun idam sehpasında:

Etin kendi sancısı yetiyor kemiğine
Çıplak bir üşüme hali...
Şiir denmez içinin döküntüsüne

Kalın yağmurluklar giydiriyorsun vicdanına
Pencereler dışarıyı, aynalar içini kusuyor

Yüreğimdeki yorgunluğa tercüman kelimeler arıyorum.
Sevince derinlere dalmamayı bir türlü ögrenemedim.
Kaç defa aynı denizde boğulabilir bir yürek?
Balıkların geçerken dokunduğu
bir resifden başka bir işe yarar mı kalbim?
Bir araya geldiğinde tutuklu,

Yarın pazartesi...
Genelde uzaktan kumandalı,
bildiğin gibi bitmeyen bir ekmek kavgası...
Hayli zaman oldu kendime dışarıdan bakmayalı.
Haftanın günü saati zaten belli.
Rutinler hep aynı...

Annem; içimde pamuk gibi bir yer açardı
ve dünya biraz daha katlanılır olurdu.
İçim ezildi mi, canım acıdı mı,
Korkularımı hep onun kucağına bırakırdım da
babama bir türlü açılamazdım.