66- Vatansızların Vatanı

66-VATANSIZLARIN VATANI

Almanya…
Soğuk bir sabah gibi açılır kapılarını,
Ne tam bir kucaklayış,
Ne de bütünüyle bir reddediş.

İstasyonlarda başlar hikâyeler…
Yorgun valizlerin dili vardır burada,
Etiketlerinde silinmiş şehirler,
Adını kimsenin doğru söyleyemediği insanlar.

Kürtçe bir ninni
Bir beton duvarda yankılanır,
Çocuklar iki dil arasında büyür…
Biri annelerinin gözlerinde,
Diğeri okul kitaplarında.

Dağlar uzaktadır artık,
Ama hafıza inatçıdır,
Bir rüzgâr eser içlerinden
Ve getirir kokusunu
Kaybedilmiş yolların.

Gece olunca
Herkes biraz daha memleketine döner…
Bir fotoğrafta,
Bir seste,
Bir yarım cümlede.

Burada yaşamak,
İkiye bölünmüş bir kalbi taşımaktır...
Biri geçmişte atar,
Biri hayatta kalmak için şimdi.

Ve yine de,
Bir gün…
Belki bir çocuk
Hiç sormayacak “nerelisin?” diye,
Sadece diyecek ki...
“Ben buradayım.”

26.04.2026