66-WELATÊ BÊWELATAN
Elamanya…
Sibehê sar wek yekem hewa vedişîne deriyên xwe,
Ne bi tevahî hembêzkirinek,
Ne jî bi tevahî redkirinê.
Di stasyonan de dest pê dike çîrok…
Valîzên westiyayî zimanê xwe hene li vir,
Li ser etîketên wan bajarên jê hatine jiberkirin,
Mirovên ku navê wan kes nikare rast bibêje.
Lorina kurdî
Li dîwarek betonan vedeng dibe,
Zarok di navbera du zimanan de mezin dibin…
Yek di çavên dayikê de,
Yê din di pirtûkên dibistanê de.
Çiyayan êdî dûr in,
Lê bîranîn serhildêr e,
Bayek di nav wan de tê û
Bihna rêyên wenda hatî dike.
Dema şev dibe,
Her kes hinekî din vedigere welatê xwe…
Di wêneyek de,
Di dengêk de,
Di nîv hevokek de.
Li vir jiyan kirin,
Hilgirtina dilêkî dabeşkirî ye…
Yek di berê de lêdide,
Yê din ji bo zindîmayînê di niha de.
Û dîsa jî,
Rojekê…
Belkî zarokek
Qet nayê pirsîn “tu ji ku derê yî?”
Tenê dibêje…
“Ez li vir im.”
26.04.2026
Kayıt Tarihi : 22.05.2026 15:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!