101- DAYÊ, ROJEKÊ
Rojekê dayê,
Ji deriyên pasgirtî yên fabrîkayan tenê karker dernakevin,
Sibehên ku salan hatine girtin jî derdikevin.
Ji kanîyan tenê komir dernakeve, rûyên ku li dijî tariyê radiwestin jî bilind dibin.
Li zeviyan tenê genim mezin nabe, serhildan jî Sımbıl bi sımbıl mezin dibe.
Rojekê dayê,
Dad ku di korîdorên dadgehê de hatiye kişandin
Li ser lingan rabe. Rastîya ku di nav dosyeyan de xeniqîbûye
Derkeve ser kursiyan û navê xwe bi dengê bilind bixwîne.
Wê rojê,
Tu zarokek bi alfabeya birçîbûnê dest bi dibistanê nake.
Tu dayikek jî kaska perçe-perçe ya ku di kuştinên karê de maye
li şûna rûyê zarokê xwe nahezîne.
Tirs, ji qesrên ku sedsalan tê de rûniştiye dê dakeve.
Gel, jiyana ku ji wî hatiye dizîn yek bi yek vegerîne.
Rojekê dayê,
Meydanan dê tijî bibin.
Ne tenê bi mirovan,
Bi stranên nîvco mayî,
Bi pirtûkên şewitandî,
Bi zimanan qedexekirî,
Bi xewnên ku hatine kuştin
dê tijî bibin.
Hemû heval jî wê rojê dê werin.
Karkerêk bi çirayê xwe li ser milan,
Xwendekarek bi belavokekê di cê de,
Gundiyek bi destên xwe yên nasirî,
jinêk bi zincîrên xwe yên şikestî,
Dê di nav yên sax de bimeşin.
Hin windabûn di goristanan de cih nagirin dayê,
Ew di bîra gelekî de berdewam dijîn.
Wê rojê,
Kesek ji ber nasnameya xwe,
baweriya xwe,
zimanê xwe,
An jî ji ber kesê ku hez jê dike
Serê xwe nexe xwarê.
Ezman dê yê hemû çûkan be,
Derya dê yê hemû masiyan be,
Ax dê yê wan be ku dixebitin li ser wê.
Nan, cara yekem bi rastî li ser sofrayan bi wekhevî were parvekirin.
Dema ku tu derî vekî,
Li pêşiya xwe tenê kurekî nabînî.
Sed hezar ciwan dê werin.
Hin ji zindanan,
Hin ji surgûnê,
Hin ji nav xizanîyê,
Hin ji rûpelên tarî yên dîrokê.
Di destên wan de dê yek diyari hebe:
Welatek bê tirs.
Wê demê dayê,
Şînîya ku salan di çavên te de maye
wek çemekî paşde vekişe.
Em, bi hemû hevalên ku bê ku navê wan bibêjin jî nas dikin,
Ne strana yên têkçûyî, belkî strana wan
ku dixwestin cîhanê biguherînin bêjin.
Rojekê dayê,
Hemû sibehên ku ji te hatine dizîn dê vegerin.
Rojhilata wê rojê,
Ne li ser dardarê,
Ne li ser zindanan,
Ne li ser qesran,
Berî her tiştî dê li ser rûyê gelê xwe biteqe.
05.05.1999
Kayıt Tarihi : 5.06.2026 12:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!