Dağlar Özügüç Şiirleri - Şair Dağlar Özügüç

Seninle birlikte atiye gitmek
Yollara düşüp aynı göğe bakmak,
Bir duaya “âmin” demek
Sonrada elini tutup susmak vardı.

Ülkemde bu yılda rüzgarlar sert esti
Dağı taşı acımadan deldi geçti
Bir çok şeyi de ezdi geçti
Bu anlayışa fazla tutunamadık
Bizide bir güzel silkeledi gitti
Korunamadık önemli hasarlar aldık

Eksiğin gediğin çok önemi yok.
Bu gün yok yarın alırsın yerine koyarsın.
Ama kaybetmişlik öylemi?
Kaybedilen değerleri yerine koymak kolay mı ?

Korkarım bir çırpıda soğuyup gidecek duygularım
Beyaz örtülere dökülen umutlarım
Beklenen haberlerin yorgun pervanesi
Yıkılmış duyguların bezgin harabesi

Bir gün mutlaka anlarsın;
Bazı bekleyişlerin dönüşü yoktur
Ufuk dediğin şey biraz umut
Biraz da kandırılmış gözlerdir

Sanmaki senden vazgeçtim
Adın bağrımın karanlığında çivi gibi çakılı.
Derin denizler bile şefkatine doyamadı
Bu halde umudumu mezara diri diri koyamam,

Elindeki kalemle ne yapabilirsin?
Yüreğini kiraya vermediysen
En azından bir şiir yazabilirsin
Duygulu bir şiiri kalemle mi yazarsın

Zaman avucuna aldığın su gibidir
Sen tutmaya çalıştıkça o akıp gidiyor
Akıyor sular toprakta tohum çatlatıyor
Eğil bir bak heba olmasın hikmeti sevginin

Yolların son bulduğu yerde adını fısıldadım
Rüzgâr sesimi duydu da sana getirmedi
Bekleyişime geceyi kandil yaptım
Sabah oldu, ışık bile seni bana göstermedi

Takvimler sarardı duvarlarda
Gelişine kaç var diye saymaktan
Saatler yoruldu
Ama ben yorulmadım sormaktan