Dağlar Özügüç Şiirleri - Şair Dağlar Özügüç

Gitmek iyi gelir bazen
Arkanda kalanları görürsün
Çok sevince ne olacak sanırsın?
Eğer kadir kıymet bilmezsen
Yine bir başına kalırsın
Sanki bu yüzden biz kimsenin

O yılgın gecenin sabahına zorda olsa ben çıktım
Ama içimde bir dikili taş bile bırakmadım
Her şeyi yaktım yıktım parçaladım
Ama bir körpe filizi nasılsa gözden kaçırmışım

Gülen gözlerin sevda yıldızıydı
Çokta güzel bakardı
Onun bakışına yanma sakın
Yanışına çaren kalmadıysa

Yeni şiirler yazmak istiyorum
Geçen acı hatıralara inat
Yaşananları geride bırakmak uğruna
Çünkü sevmekle sorun çözülmüyor
Birazda güvenmek gerek
İnanmadım mektupların yakıldığına

Bir ışık olsa beklenen gün doğsa
Borç harç bulunsa o ilaç parası
Umutlar kırk derece ateşle yatakta
Bu ne zor bir dünya
Ne hazin bir fukara ölümü
Kardeşler kilometrelerce uzakta

İnsan birini bu kadar çok severse nasıl darılır?
Mantıklı değil başka bir şey vardır
Bence olsa olsa yürek yorulmuştur
Yada onca yoldan sonra
Yokuşun başında yol ayrılır
Sanılarak biraz korkulmuştur

Dağlar kadar dert yükledin bu cânıma
Bir damla vuslatı çok görmeseydin bana

Hicrânın ile çöktü içimdeki nice âlemler

Vefasızlar içinde yalnızım
Bir dinleyen bile bulamadım
Geldim sana utana sıkıla
Papatyam ile gönül kapındayım
Bir lahza sohbetin peşindeyim
Samimiyetin sesine hasretim

Bu muhitte en güzel biz sevmiştik
Ama mutluluk bize hiç nasip olmadı
Çarpıtma ateşi gerçeğin rakibi olamaz
Biz bu ilişkiyi doğru planlayamadık
Herşeyi uzun uzun anlatamıyorum

Hayat dediğin anlı şanlı bir gün
O da sadece bu an yada bu gün
Gelecek dediğin ya geldi ya gelecek
Gelirse kârdasın