Ben karı severim
Hem güzel olanını
Hemde lapa lapa yağanı
Öncül istek sevende edeptir
Çekingeninden vede incesinden
Çünkü bu güzide tavırlar
Ay ışığı sana çok yakışıyor
Rakibi aydınlık da diğer yanda
Gökyüzü çarşaf gibi bu gün
Rüzgarlar arkadaşın falan mı?
Yaprak bile kımıldamıyor
Çiçekler açtı çayırlarda
Şüphe düştü mü kalbe, gölgeler büyür
İnsanlar ise küçülür nokta gibi kalır
En parlak güneş bile ısıtmaz sevenin içini
İnanmak biraz da gözlerini kapamaktır
Onunla ilk Kır kahvesinde buluştuk
İki çay söyledik
Biri demli biri açık
Keşke onuda demli söyleseydik
Sevdam demli çay kıvamında
Onun ki biraz açık
Bazen bir nisan yağmuru olsam
Kesik kesik yağabilsem diyorum
Geceden o yarin gönül bahçesine
Kabul eder mi? beni penceresine
Camdan süzülen sabah güneşi
Derman olur mu?gönül yaralarına
Susamışsan aşka
Boynun bükülür susarsın
Göz göze geldiğinde
İçini bir ateş kaplar susarsın
Korumaktan imtina ettikleri güzel sevmekti
Oysa o gizli sevmeler tam bir yürek işiydi
Anlam yükleyemediler bir türlü susmaya
Konuşulduğunda da beklenen olmuştu
Yıpranmış kaldırımlara dökülen bu kan damlaları
Harami suçuna çekilen bir titrek zılgıt
İhanetin üstünü örten eski bir ağıt
Sokak lambaları yorgun, ışıkları solgun ve yarım
Bir varmışım bir yokmuşum
Bu imkansız kara sevdaya
Dar-ı dünyada sanki yükmüşüm
Oturup saatlerce ağladığım
Göğün en yalnız mavisi vurur gözlerine
Yüzün nurlu ve pürüzsüz
Gözlerin deniz dolardı
O geceden sonra
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!