Bahar nasıl geçti anlamadık
Dolunay sanki bir şehrazat nur
Bir rüya mevsiminden geçtik
Havalar hafiften ısırmaya başladı
İsyanım nihayetinde bir titrek damladır
Gözlerimden ansızın dökülen
Solgun mevsimlerde ayrılıklara
Her daim bir kapı aralanır
Soğuk kış günlerinde sevdalar sonlanır
Seven bir yanda ağladığı ile kalır
O son bakıştan sonra menekşeler açmaz oldu
Hayattan aldığımız dersler oldukça pahalıydı
Bu yüzden dertli gönüller gittikçe fakirleşti
Farkındalık geliştikçe yürek acısı da arttı
Duygulara vurunca akşam ayazı
Buz keser yaralı yürekler
Özlediğinde devleşir zalim gurbet
Kabarır içindeki biçare hasret
Rüzgar olur haykırışlar kırar dalları
Nedense hep ters eser sabah rüzgarı
Yağmurlu Gecenin bir yerinde
Bir kağıt parçası içinde
Bir şiir sana gelse
Seni çok özledim dese
Sevda için ne yaparsın?
Sen benim en doğru bildiğim yanlışım
Tövbesi olmayan günahım
En açık ettiğim saklım
Uzak duramadığım yasaklımsın
Sana yorucu gelen anların
Yarın en mutlu hatıraların olur
Telaş etme
Kimin neyi ve ne kadar kaybettiğine
Savrulan saçlarının tatlı esintisi altında
Keşke olabilsem savrulan bir yaprak
Oysa garip gönlüm sensiz avaredir
Çölde mahsur susuz ve çorak
Ben senin duygu dünyanda
Yaşadığın en büyük fırtınayım
Büyük yeminlerden sonra bağladım kalbimi sana
Ama pencerenden süzülen ışık hâlâ hicran dolu
Kader kavil bozmanın ne demek olduğunu
gösterdi bana
Göz gönüle aşinadır
Yeterki sen bir görünsen
Bin gönül sana fedadır
Ne olur sen bir gelsen
Özlemle beklediğimiz o güzel günler
Belkide martın sonundadır
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!