Dağlar Özügüç Şiirleri - Şair Dağlar Özügüç

Sessizliğin kıvrandığı derin dehlizler
Sevgisiz ve bir o kadar da duygusuz.
Seni izlemek ne ayrıcalıklı bir duygu?
Gülüşün yaradana gizli bir dua sanki;

Soğuk bir kış gecesinde
Bir köşede birbirine sarılmış
Uyumaya çalışan kedi yavruları
Ayazdan tir tir titremektedir
İşte tam da o şartlarda bir yerde
Elinize tutuşturulan bir bardak çayla

Kaş ile göz beraber anılsa da
Her şeyin kıymeti farklı farklıdır
Kaş gözün yerini hiç tutmadı
Ama merhamet öyle mi?

Ben uçmayı bir kelebekten öğrendim
Tuttu çıkardı beni göğün göğsüne
Kesti ayaklarımı yerden boşluğa bıraktı
Ferasetle çırpınarak nasıl uçulacağını öğretti
Başı dik bir o kadar da güzel bir kelebek

Kelebekler kanatlarını göremeden ölürler
Bir lahza bakışa hasret yaşamdır
Kısacık ömürde onların payına düşen
Küçük bir umut ile bağlanılır aşka
Ama herkesin senaryosu başka
Kimileri ölürler yar yolunda

Bu kulaklar ne kelimeler
Ne çarpıcı ifadeler duydu
Duyduğu sözler bazen yürek parçaladı
Bazende nice sevdalara tercüman oldu
Kelimeler kullananı çoğu zaman özgür yaptı
Kürsülerden kitleleri ayağa kaldırdı

Gün kara bir gündü
O Yastığa kafasını koydu
Peki kafasındakileri nereye koydu
Düşünmeden nasıl rahat uyudu?
Yastık gecelere isyan etmedi mi?

Erkekler doğum günü pek kutlamaz
Zamanı saymaz, hesabını tutmazlar
Emekleri büyümüş mü diye bakarlar
O emek kemik tutmuşsa

Her hal ve şartta sevmek güzeldir
Yeter ki işin sonunda tutunacağın
Bir tutam yeşermiş umudun olsun
Beni hiç sevmedi desem yalan

Alttan aldığı için hiçbir şey suyun üstüne çıkmıyor
Mutluluğun reçetesi zaten yukarlarda değil ki
Ama bir gün gelecek kader her şeyi kusacak
Harekete geçmeyene kader hiç yardım etmedi ki