Söylenen her söz bir tecrübedir sonunda
Onu söyleten bir başka yaşanmışlıktır aslında
Her bilene bir yol gösteren vardır mutlaka
Seviyorum demek için bir sebep gerekmiyor
Ancak içimde sakladığım binbir sebep var
Gerçekte söyleyecek somut bir nedenim yok
Saygı sevgiden daha uzun sürer
Leylaklar da serin iklimi sever
Huzurlu ve uzun yaşamak ister
Sevgi arzuludur tutkuyu emreder
Benimde vardı tutkulu hayallerim
Şu aklım var ya şu aklım
Tabir yerindeyse döneğin biri
Gidiyor hep sende kalıyor
Görünen o ki hiç söz dinlemiyor
Bu yüzden aklıma kelepçe vurdum
Ama duygularım kesin divane
Denize tuz gibi karıştı yüreğim
Ben sana vurgun ben sana deliyim
Umuda kelepçe vurulmuyor bu çağda
Dalgalarla çalkalanıp bulandı fikrim
Sert esen fırtınada yırtıldı deli gömleğim
Böyle dik durduğuma
Bakıp da sakın aldanma
Bu dik duruşun
Kaç defa yeri gördüğünü
Kaçıncı hüsrandan geri döndüğünü
Kaç kere satılmaya mal olduğunu
Onu kaybedince her şeyden kopuyorsun
Hayallerine yabancı oluyorsun
Yaşadığın geçmişten soğuyorsun
Geleceğe artık inanmıyorsun
Sen ne diyorsun
Ben daha ne yapsaydım
Bir boz halıyı aldım korudum
Alladım pulladım emek verdim
Bu şehre bu mevsimde yağmurlar yağar,
Parlar kurşuni gecenin ay ışığında
Arnavut kaldırımlı Islak sokaklar
Gecenin pervasız vebalinden şikayetçidir
Mısralardan zorla sökülmüş hatıralar
Sabahın ilk ışıklarını sabırsızlıkla bekler
Sonuçta insan bu her şeye yakışır
Güzelliği fark eden onu kazanır
Kafesteki kanarya neyi görse gökyüzü sanır
Vefasıza düşen merhamet arar boşa yalvarır
Saklasam senin sevgini
Şu yaralı yüreğimin en derinlerine
Arsız sarmaşık gibi içimde büyüse
Hiçkimse duymasa bilmese
Duygularım biraz daha netleşse
Feryadımı kırlangıçlar bile hissetmese
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!