Uzakları yakın edemem sen ağlarsan eğer
Dağlarımın zirvelerine karlar düşer
Başım dumanlanır efkarlanırım
Kışları bahar edemem cesaretimi kırarsan eğer
Umutlarıma bir garip ahu zar düşer
Seninle birlikte atiye gitmek
Yollara düşüp aynı göğe bakmak,
Bir duaya “âmin” demek
Sonrada elini tutup susmak vardı.
Ülkemde bu yılda rüzgarlar sert esti
Dağı taşı acımadan deldi geçti
Bir çok şeyi de ezdi geçti
Bu anlayışa fazla tutunamadık
Bizide bir güzel silkeledi gitti
Korunamadık önemli hasarlar aldık
Eksiğin gediğin çok önemi yok.
Bu gün yok yarın alırsın yerine koyarsın.
Ama kaybetmişlik öylemi?
Kaybedilen değerleri yerine koymak kolay mı ?
Korkarım bir çırpıda soğuyup gidecek duygularım
Beyaz örtülere dökülen umutlarım
Beklenen haberlerin yorgun pervanesi
Yıkılmış duyguların bezgin harabesi
Bir gün mutlaka anlarsın;
Bazı bekleyişlerin dönüşü yoktur
Ufuk dediğin şey biraz umut
Biraz da kandırılmış gözlerdir
Sanmaki senden vazgeçtim
Adın bağrımın karanlığında çivi gibi çakılı.
Derin denizler bile şefkatine doyamadı
Bu halde umudumu mezara diri diri koyamam,
Elindeki kalemle ne yapabilirsin?
Yüreğini kiraya vermediysen
En azından bir şiir yazabilirsin
Duygulu bir şiiri kalemle mi yazarsın
İstediğim yerde değilim
Duygusu insanı kahreder
Bu aleme farklı yerden bakıştır
Nerde olmak istediğiden önce
Bulunduğun yerde kendini dinle
Kontrol edemediğin şeylerden
Doğu ekspresi
Bir soğuk kış akşamında karlar altında
Trenlerin düdükleri acı acı çalıyordu
İstasyonda bir telaştır başladı
Gelenler gidenler el sallayanlar ağlayanlar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!