Cüneyt Güzeliş Şiirleri - Şair Cüneyt Gü ...

Bataklık dendi;
Kurutmaya gitti.

Hedef sivrisinekti;
Saçmalar sazlara geldi;
Yansıdı, gitti vurdu turnayı;

Bir kırmızı güle aşık oldum;
Kırmızı olduğundan değil;
Gül olduğundan da;
Ya tek özelliği tek olmasıysa?

Biyokimyandı nedeni;
Katıldın;
Ödülünü bilmediğin bir yarışa;
Kayan yıldızlar gibi;
İndin Dünya’ya.

Yelkovan yorgun, yavaşlar;
Oğlan, kız kolundalar;
Yamaç, karşısı deniz;
Bilim, felsefe, ardıç;
Heyecan, dostluk, umutlar.

Söylevler dinledim, anlam yok.
Gözler gördüm derin, söze gerek yok.

Düşünüp duranlar bilirim, eyleme cesaretleri yok.
Eylemden eyleme koşan bulunur, durup düşünecek fikir yok.

Kükrer, yakar masum gönülleri;
Dalından koklamayı beceremez çiçekleri.

Kardelenim lavları deleceksin, vazgeçme;
Anemonlar eşlik edecek sevincine.

Bulutla gelirim geçilmez bele;
Bildiğim vaha, bekler gerisinde.

Dönerim geçide, seher vakti;
Olur yeni gün, eskisi.

Güneş gitmek ister;
Bir yaprak, yüzünü gizler.

Gece saklar umudu;
Seherde, bir çiy damlar.

I- Öyle Dedi Demedi

Herkes her şeyi biliyordu;
Ona;
Hiçbir şeyi bilmemek kaldı.

Ezdiler seni;
Taşıdılar bir amforayla.
Döküldün;
Varamadın düşündeki uyguryaya.

Takas ettiler ellerini;