Cüneyt Güzeliş Şiirleri - Şair Cüneyt Gü ...

Gönül, karmaşık yörüngelerde buz.

İki şaşkın elmas, fırtınada donmuş.

Kuytulara saklanmış akıl, kokusuz.

Kimi tarlada;
Kimi fabrikada;
Kimisi lüks bir yatta;
Hala ataerkil bir çağda.

Değişir mi bu ikinci perde?

Benzersiz bir fırtına çıktı;
Şimşekler çakmak çakmaktı;
Sağanak dereden dağlara taştı.

Kömürcük, ıslakçık, ekşicik;
Doluştular bir kavanoza;

Yer kiremite çaldı;
Bulutlar ala;
Kalbim de kırmızıya.

Kim boyadı her yeri kıpkızıla?
Bir alev mi sönmedi?

Tek tek kapılar kapanır;
Sokak henüz açıktır;
Bilinmez, can ne kadar dayanır.

Minicik kalpler yağıyor üzerine;
Yalnız ördek dalıyor lagüne;
Karabatak paltosunu kurutuyor güneşte;
Yorgun patka yine soruyor geçmişine.

Sana şiir yazmak istedim;

Her yer bembeyaz oldu;

Uzaktaki gri, penceredeki siyah dondu;

Güzelim; kar, nar gibim.

Beyaz karlar ne yaparlar?
Ne yaparlar da severiz biz onları?

Hele dinle anlatayım ortak öykülerini.

Kaya sesinin mavilisini severim.

Cozurdatırlar önce elektro-gitarı;
Kan beyne;
Göğüs fırlar dışarı;
Tüm beden, aynı tempo yukarı.

Bir kelebek uçtu içimden;
Aldı götürdü kalbimi benden;
Gitti vadisine, fısıldadı derinden.

Bir fok daldı mavi sulara;
Ak köpükler saçıldı kayalıklara;