Cüneyt Güzeliş Şiirleri - Şair Cüneyt Gü ...

Söz ve rengin çilecisi;
Kederin sanata izdüşümcüsü;
Sızan hüzmelerin dilencisi;
Sonsuz özlemlerin kölesi.

Senin için, ıssız bir aydınlık;

Güneş aynı güneş;
Gün doğumu, batımı.

Venüs aynı Venüs;
Hem sabah, hem akşam yıldızı.

Baharda leylekler geldi, kondu kalplerimize;
Yeşerttiğimiz bahçeler sundu ilk börtü böceklerini;
Sarıya dönmeden yapraklar, yavrularını alarak göçtüler Nil’e.

Seneye yaz kurak geçti, iki kızıl gagalı geldi yerlerine;
Kum gibi çoğaldılar, toprak alt üst, yeşillikler yok oldu;

Kente geleli beş yıl olmuştu.

Semt pazarında köylüsüne denk geldi;
Yüzlerinde gülücükler açtı;
Gözler çakmaklaştı.

Gün gelir silinirler.
Seversen;
Gün gün derinleşirler.

Guguk Kuşu ve Ötücü Kuşlar

Gugukçuk;
Teslim eder yavrularını;
Ötücü kuşlara.
Onun yaşam mücadelesidir bu.

Gülücükler açardı yüzünde;
Çökseydim dizine;
Gülün dikenini dilime.

Şarkı beyaz der, oysa mavi bir saten üzerinde kırmızılı geceler;
Danslar an gelir yavaşlar, saran kollar heyecanı yine de saklar.

Ağustos sonu bu, kitaplar açılmaya yüz tutar;
Kalpler yaz başı umutlarına dalar.

Bir duygu uçurdu beni;
Kanatları öyle güzeldi ki!

Uçmanın kendisine;
Uçabiliriz fikrine;
Usta işi teleklere;

Deniz ıslak;
Kaldırımlar ıslak;
Sevinç gözyaşları ıslak.

Göklere uçarlar özgürce;
Gözlere dolarlar sevgiyle;