Güneş battı batacak.
Aşağıda yok olan aydınlık;
Yamaçta da kaybolacak.
Yaban kazları kuzeye hazırlanacak;
Tipide kalmış bizonumsun;
Kırda seken ceylanımsın;
Kekliğe kıyamayan canımsın.
Yer, gök balımsın;
Gönlüme konan turnamsın;
İki arkadaş.
Biri 13, diğeri 14 yaşında.
Bir sahil kasabasında;
Yazın denizin içi;
Kışın kıyısında.
Çabaladı erdi sonunda;
Oldu kafesi kabusunda;
Koşturdu ardına bakmadan;
Yeni sorguların ardından.
Akağaç yapraklarını erken dökmüş;
Sanırım inciler aç yatmasın diye;
Çöpçüler şarkı söyler dökülenlere.
Peki, sonbahar şiirlerime ne olacak?
Onlar da uysun yeni mevsime;
Afacan derslikte, kalbi atar bilyede;
Okuldan çıkışta, önlük gider eve;
Çelik çomak, Suzi de arkadaş;
Baş öğretmen, bizim güniz sokak.
Ancak, babanın yanında çıkar;
Sakinlerimiz;
Hiçbir şeyden korkmazlar;
Sorumluluk almaktan başka.
Köyün yönetimi de;
Sorumsuzca;
Söz veriyorum papatyam;
Seneye açacaksın ak meşenle uyguryanda.
Söz veriyorum fidanlarım;
Birlikte olacağız aydınlık bir güneşin kucağında.
Terk edelim sözleri;
Bırakalım dinlensinler artık.
Enstrümantal şiirler yazalım;
Sezsiz şarkılarla aşık atalım.
Dokunalım sesimizle;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!