Herkesten nefret ederek doğdu.
Önce;
Hedefine birilerini koydu;
Yetmedi başkalarını ekledi.
Kuzeyde Bir Fiyort
Gözümden yaşlar akıyor;
Sanma ki sana;
Soğuk, turuncudan maviye dönmekte olan;
Bir havada çok uzaklara.
Sarp mı sarp,
Ballı kayaya dizilmişlerdi.
En yaşlıları;
Gençler, yamacın solunu;
Diğerleri, sağını gözleyecek dedi.
O bir kelebekti.
Bir günde;
Vadideki her çiçeği kokladı;
Sayamayacağı kadar kanat çırptı;
Renk renk desenleri ile çiçeklerin başını döndürdü;
Benimle oynar mısın kuetta küre?
Ya sen, kuekto bilye?
Biyo elektro kimyam da olacak benimle.
Oyuncaklarınızı ve ödüllerinizi getirin;
Zamanı durdurur, keyif ve neşeyle eğleniriz;
Papatya en sevdiğim çiçektir;
Alır götürür beni;
Uzak geçmiş günlere.
Yanında gelincikler de vardır;
Alıp götürürler beni;
Sayabilirsin;
Ağaçları, yıldızları ve hücreleri.
Anlayamadın hala;
Ne ormanı, ne insanı ne de evreni.
Diren can, yerine dökülürüm;
Burukluğunu içer, donsam dirilirim.
Çektiğin acı, özümün derinidir;
Güneşte yıkanan sanrılar, denizimdir.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!