Cüneyt Güzeliş Şiirleri - Şair Cüneyt Gü ...

O bir kelebekti.

Bir günde;
Vadideki her çiçeği kokladı;
Sayamayacağı kadar kanat çırptı;
Renk renk desenleri ile çiçeklerin başını döndürdü;

Annesi gelin beğendi;
Düştü bir sipere;
O güzelim gelincikler;
Serildiler türkülerine.

İçimdeki kırmızı;
Büyüdü büyüdü.

Döküldüm yaprak yaprak;
Süpürüldüm bir karanlık boşluğa.

Benimle oynar mısın kuetta küre?
Ya sen, kuekto bilye?
Biyo elektro kimyam da olacak benimle.

Oyuncaklarınızı ve ödüllerinizi getirin;
Zamanı durdurur, keyif ve neşeyle eğleniriz;

Papatya en sevdiğim çiçektir;
Alır götürür beni;
Uzak geçmiş günlere.

Yanında gelincikler de vardır;
Alıp götürürler beni;

Sayabilirsin;
Ağaçları, yıldızları ve hücreleri.

Anlayamadın hala;
Ne ormanı, ne insanı ne de evreni.

Diren can, yerine dökülürüm;
Burukluğunu içer, donsam dirilirim.

Çektiğin acı, özümün derinidir;
Güneşte yıkanan sanrılar, denizimdir.

Sarı gerçektir;
Gerçekler de sarı;
Onlar da gün gelir;
Daha sarı.

Umudu turuncu alır;

Bir palet renk bıraktı giderken;
Mavi ile turuncu dingin;
Lacivert kelebekler gibi devingen.

Renkler değişti, çizgi oldu;
Çizgiler değişti;

Gün batımı geldin yine;
Venüs de yerleşti yerine.

Birden her şey güzelleşti;
Yer, gök, insanlar;
Kıyıda çürümüş tekne, atıklar bile.