Çok hırslıydı;
Tek amacı ortalığı kasıp kavurmaktı.
Tüm rakiplerini yenmek, ilk hedefi olacaktı.
Sağlık, spor, işin oyun tarafı;
Toz toprak içinde ekin tarlası;
Gözlerimizde Van Gogh sarısı.
Ter kokan ırgat biner otobüse;
Orhan Kemal’in emekçisi odur işte.
Şans kapıyı;
İki değil;
Bir kez tıklatır.
Bazılarına;
Birkaç kez uğrar,
Gel güzelim, birlikte gidelim Sardunya’ya;
Turkuaz ve ılık bir deniz, hele de baharda;
İri kum taneleri, okşasın bizi;
Biz de birbirimizi.
Biliyorum hayat zor, eşitsizliğe karşısın;
Kopardım sararmış otları;
Sevgimle bağlayıp, getirdim sana.
Bakma öyle göründüklerine.
Kabul eder, koklarsan eğer;
Sararan buğdaylar gibi geçti yaz;
İşte geldi sonbahar.
İnanın dostlar, bakmayın bulutlara bu bambaşka bir bahar;
İçinde ne umutlar var.
Güneş battı batacak.
Aşağıda yok olan aydınlık;
Yamaçta da kaybolacak.
Yaban kazları kuzeye hazırlanacak;
Üst kattaki çocuk;
Koşturmuyor artık.
Alt kattaki gençler;
Tartışmıyor artık.
Tipide kalmış bizonumsun;
Kırda seken ceylanımsın;
Kekliğe kıyamayan canımsın.
Yer, gök balımsın;
Gönlüme konan turnamsın;
Vurdulu kırdılı romanlar severiz;
Kahramanlarımız herkesi döver.
Seyirliğin ikinci perdesi açılır.
Umutsuz eğilim fark edilmek ister;




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!