Cüneyt Güzeliş Şiirleri - Şair Cüneyt Gü ...

Sarı gerçektir;
Gerçekler de sarı;
Onlar da gün gelir;
Daha sarı.

Umudu turuncu alır;

Bir palet renk bıraktı giderken;
Mavi ile turuncu dingin;
Lacivert kelebekler gibi devingen.

Renkler değişti, çizgi oldu;
Çizgiler değişti;

Gün batımı geldin yine;
Venüs de yerleşti yerine.

Birden her şey güzelleşti;
Yer, gök, insanlar;
Kıyıda çürümüş tekne, atıklar bile.

Çok hırslıydı;
Tek amacı ortalığı kasıp kavurmaktı.

Tüm rakiplerini yenmek, ilk hedefi olacaktı.

Sağlık, spor, işin oyun tarafı;

Toz toprak içinde ekin tarlası;
Gözlerimizde Van Gogh sarısı.

Ter kokan ırgat biner otobüse;
Orhan Kemal’in emekçisi odur işte.

Şans kapıyı;
İki değil;
Bir kez tıklatır.

Bazılarına;
Birkaç kez uğrar,

Gel güzelim, birlikte gidelim Sardunya’ya;
Turkuaz ve ılık bir deniz, hele de baharda;
İri kum taneleri, okşasın bizi;
Biz de birbirimizi.

Biliyorum hayat zor, eşitsizliğe karşısın;

Kopardım sararmış otları;
Sevgimle bağlayıp, getirdim sana.

Bakma öyle göründüklerine.

Kabul eder, koklarsan eğer;

Sararan buğdaylar gibi geçti yaz;
İşte geldi sonbahar.

İnanın dostlar, bakmayın bulutlara bu bambaşka bir bahar;
İçinde ne umutlar var.

Güneş battı batacak.

Aşağıda yok olan aydınlık;
Yamaçta da kaybolacak.

Yaban kazları kuzeye hazırlanacak;