Cüneyt Güzeliş Şiirleri - Şair Cüneyt Gü ...

Kükrer, yakar masum gönülleri;
Dalından koklamayı beceremez çiçekleri.

Kardelenim lavları deleceksin, vazgeçme;
Anemonlar eşlik edecek sevincine.

Bulutla gelirim geçilmez bele;
Bildiğim vaha, bekler gerisinde.

Dönerim geçide, seher vakti;
Olur yeni gün, eskisi.

Bir gün suda kendini gördü.

Yine böyle;
Yansısını gören birisi;
Kendine aşık olmuştu;
Onu kara sevda eritti, bitirdi;

Güneş gitmek ister;
Bir yaprak, yüzünü gizler.

Gece saklar umudu;
Seherde, bir çiy damlar.

Kardeşçe bölüşülür aydınlığın;
Yol gösterirsin karanlık gecelere.

Kuyuların ayazındaki dayanışmadır;
Prüten sosyalist aşkları yeşerten.

I- Öyle Dedi Demedi

Herkes her şeyi biliyordu;
Ona;
Hiçbir şeyi bilmemek kaldı.

Bülbül gibi gönülleri;
Kelebek gibi çiçekleri.

Karga gibi aklı;
Kaplumbağa gibi zamanı.

Belki unutmamak;
Belki de yazıp unutmak.

Ortak duyguları sarmalamak;
Belirsiz düşünceleri arındırmak.

Akhal-tekemiz köyde tırıs;
Sevgilinin yanında dört nala gider.
Sarkaç sarhoş olur uzar;
Sabah bıraktığı yerden koşar.

Işığa binen saatin yelkovanı;

Ezdiler seni;
Taşıdılar bir amforayla.
Döküldün;
Varamadın düşündeki uyguryaya.

Takas ettiler ellerini;