Çözülen oyun Şiiri - Eylül Çiçeği

Nispetinle, o sahte gölgelerinle güya,
Beni mi yoklarsın o çocukça akılla?
O sığ sahnende kurduğun o ucuz riya,
Belli ki tek bir cevabın peşinde hâlâ:
"Canı yanıyor mu, hâlâ bende mi aklı?"

​Bir başkasını öne sürüp izlersin uzaktan,
Medet umarsın o kurduğun hain tuzaktan.
Anlamazsın asıl farkı aktan ve karadan;
Egonu besleyecek bir nefes ararsın,
Kendi yarattığın o karanlıkta yanarsın.

​Merakın aşkından değil, o sığ korkundan,
Korkarsın Çiğdem’in o sarsılmaz duruşundan.
"Acaba bitti mi?" diye çırpınan ruhundan,
Dökülen her hamle bir acizlik belgesi;
Sustu artık içimdeki o eski yaralı ses.