Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Dilim demek mazim demek, kardeşim!
Bunları muhafaza, elbette benim işim.
Mazimi bilmem için dilim sağlam olmalı,
Bin parça lisan ile görülmez benim işim!

Kimler kurup o şeyi, dili zebun eylemiş!

Sormuş biri deveye; ”boynun niye eğridir? ”
Demiş deve sorana; ”benim özüm doğrudur”

Olsa idi yamukluk, gövdem gibi özümde,
Boynum gibi yas yamuk olur idi sözümde!

Varsa hikmet içinde; ben severim her dil’i!
Yüksek çıkan avazlar; zannetmeyin muteber!
Sevilecek kulların; ”hak ve hikmet” der dili!
Dillerin dillerinden; duymak mümkün çok haber!

Herkes bir şey uğruna, Olur deli, divane!
Pek çokları bilmiyor, divanelik dava ne?
Tek mukaddes davama, neyi feda eylesem?
“Akla zarar şey” dersen, o, zarara deva ne?

Çok mu zevkli müfritlik? Ekser yeğler ifratı?

Mefluç eden imanı, şu dört müthiş illettir!
Olmaz ise tedavi, mümin için zillettir!

“Yeistir” birincisi, ümittir ona hasım,
Rahmetten ümit kesen, iblisle olur hısım.

Geçti ömrüm adeta,
Kışta kısa gün gibi!
Hesapta yapıp hata,
Gördüm biri bin gibi!

Su-i akran aldattı!

Kavramlar karışmış, bilinmez düstur!
Yanlış makamdan, istenir destur!
Sathilik gabilik, dehşetli illet,
Bunlara düşenler, ilimsiz nastır!

Müminden mümine, tevazu gerek!

Tamam, oldu mu görev? Söyle sence ey hacı!
Görevin kâmil olmak, kemale erdinmiki?
Çok hacının etvarı, ne yazık ki çok acı?
Eksiği itmam için, kemal ne sordunmuki?

Hac İslam’ın bir şartı, mükellef gani olan

Tel’in olur son Resulün dilinde!
Koyman dile, dili bine dilin de!

Dedikodu, gıybet onun aracı!
Sakın olman siz bunlara ara’cı!

Ne sırları muhtevi, gözün nuru şu namaz!
Bir tekini bilseydi; terk etmezdi bi-namaz.
Aziz kılar abidi; ihlâs ile kılarsa!
Miraçlara merdiven, kullar için her namaz.

Ne kadar da hür olsa; Abdullah’tır, kul sonda!