Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Neyin olur ki Noel?
Kimin gelen yılbaşı?
Nobel verse de o el,
Kaldır ona sen kaşı!

“Evet” deme batı’ya!

On beş asır öncesi, bunalmıştı şu beşer
Etmiş idi istila, koca arz’ı türlü şer
Nursuz kalan zeminin, kararınca afakı;
Rahmet olan Resule; elbette ki, iş düşer!

Âmine ‘den doğumun, oldu ins’e bir bayram

O can sana emanet;
Yazık etme ona sen!
Veren zata iman et;
Kıyma sakın sana sen!

Esir olma nefsine!

Bir yolcuyum ben dostlar, gayet uzundur yolum!
İstesem’ de duramam, bağlıdır elim kolum.
Sevk-i mecburi vardır, karşı gelmek Na mümkün,
Hedeflenen mekâna, varınca biter yolum.

Ervah-ı âlem iken, şu ruhuma ilk mekân!

Nedir gökten bu yağan, de; haberin var mıdır?
Kar denilen şu nesne, zarar mıdır, kar mıdır?

Yağmasaydı şayet o, akmaz idi ırmaklar
Demek kar’ın yağması, bizler için büyük kar.

Ben sınadım, çok dostları,
Tam muhibbi bulamadım.
Olmayınca hak dostları,
Ulvi hazzı alamadım.

Kalbim ister; has muhabbet!

Bir bahar daha geldi, kıştan çıkan şu arz’a
Ben hala kış yaşarım, gönle gelmiyor bahar
Hemen hemen alıştım, elli yıldır bu tarza
Eller bahar yaşarken, ben yaşarım son bahar

Bu kaçıncı senedir, ömrüm hasretle geçti

Bir dakika arkadaş!
Nedir sende bu telaş?
Sanki yaparsın savaş?
Varmı böyle bir durum?

Sanma hayat bir cidal?

Baba bana bağır da, herkeslere bağırma;
Zira ekser uyanmaz, bağırsan da uykudan!
Müştakları çağır da; ret edeni çağırma;
Çünkü çoklar sadece; zevklenirler öyküden(!)

Aşk usanmış isminden,
Yeni tanımlar ister.
Bıkmış eski resminden,
Çağdaş portreler bekler.

Eşim aşım ve işim,