Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Biri diyor; “felsefe” biri vahye sevdalı!
Bu ikinin dostluğu, fazla sürmez biline!
Biri; Paris modalı, biri; Mekke edalı
Üç gün sonra denilir; herkes kendi yoluna!

Kadın menhus hülyalı, erkek öbür dünyalı!

Dertsiz insan yok gibi;
Var herkesin bir derdi!
İstisnadır bön, gabi;
Yemek onun tek derdi!

Kimi dünya sarhoşu;

Yarın arefe, öbür gün kurban,
Bayramı ip ile çeker gariban.
Verirse komşular, bir yemeklik et,
Bayramı tam yapar, hanede on can!

Cüzdanda yok para, kurban alayım!

Ehl-i idrak bir zata, zül yaşamak bi-mana
Bir akilin yaşamı, olmalıdır zi-mana!

Manasızca yaşamak, söyler misin ne mana?
Mana bulmak isteyen; gelmek gerek imana!

Gelmedi mi zamanı, bir hicretin ey facir?
Oldun fısk-ı fücur da, yıllar yılı sen tacir!
Kalp yemeden mühür’ü, kararmadan şu vicdan,
Gelip artık insaf’a, olman gerek muhacir!

Şu üç günlük hayatın, sırf haz olsa ne yazar?

Hikmet bilmez birinin, asla yolun gözleme!
Ehl-i hikmet dost için, ağırlık ver gözlem’e!

Namahremse bir nisa, izin verme yüzgöz’e!
Fitne çıkar mutlaka, hedef olsa yüz göz’e.

Kır saçlı yaşlı oldum, ama sanki çocuğum,
Çocuk kalma sen, sen ol, er kemale çocuğum!

Yaşlı olur her beden, böyle hakkın yasası,
Çekilmiyor gafletle, gençken onun tasası.

Bir oy vatan kurtarır;
Ver oyunu ampule!
Tayyip işi kotarır;
Vur mühür’ü ampule!

Evet deme Kemal’e!

Muhtaç isen sen şayet, şu dünyada huzur’a?
Ucuz değil o nimet, zordur konman hazıra!
Huzur; yalnız imanda ve de; Salih amelde;
İstiyorsan onu sen; dur namazla huzur’a!

Ehl-i gaflet ve dalal, salvo yapar dünya’ma
Açtıkları gediğe, yaptım yine dün yama.

Ahiret’i unutup, yalı aldı dünyalı!
O, içinde uyurken, yandı, gitti dün yalı.