Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

“kendi düşen ağlamaz”,derdi anam merhume!
“ağlamaktan iki göz, tümden ama olurmuş”
Öyle çok ki düşenler, acıyayım ben kime?
Çok belayı insanlar, kendi arar bulurmuş!

Kendisine edermiş, kötülüğü çok âdem!

Bir kalem bulan, çıkmış sahneye,
Şairin boynunda, pişirir boza!
Sokuyor burnunu, bin türlü şeye!
Sitenin içinde, yapıyor kaza!

Makulü terk etmiş, satar zırvayı!

Her muhabbet değil kar;
Allah için sev e’ mi?
Neye yarar fani kar?
Olmaz ondan kalp em’i!

Gına geldi fenadan;

Biri diyor; “felsefe” biri vahye sevdalı!
Bu ikinin dostluğu, fazla sürmez biline!
Biri; Paris modalı, biri; Mekke edalı
Üç gün sonra denilir; herkes kendi yoluna!

Kadın menhus hülyalı, erkek öbür dünyalı!

Dertsiz insan yok gibi;
Var herkesin bir derdi!
İstisnadır bön, gabi;
Yemek onun tek derdi!

Kimi dünya sarhoşu;

Hikmet bilmez birinin, asla yolun gözleme!
Ehl-i hikmet dost için, ağırlık ver gözlem’e!

Namahremse bir nisa, izin verme yüzgöz’e!
Fitne çıkar mutlaka, hedef olsa yüz göz’e.

Kır saçlı yaşlı oldum, ama sanki çocuğum,
Çocuk kalma sen, sen ol, er kemale çocuğum!

Yaşlı olur her beden, böyle hakkın yasası,
Çekilmiyor gafletle, gençken onun tasası.

Bir oy vatan kurtarır;
Ver oyunu ampule!
Tayyip işi kotarır;
Vur mühür’ü ampule!

Evet deme Kemal’e!

Muhtaç isen sen şayet, şu dünyada huzur’a?
Ucuz değil o nimet, zordur konman hazıra!
Huzur; yalnız imanda ve de; Salih amelde;
İstiyorsan onu sen; dur namazla huzur’a!

Ehl-i gaflet ve dalal, salvo yapar dünya’ma
Açtıkları gediğe, yaptım yine dün yama.

Ahiret’i unutup, yalı aldı dünyalı!
O, içinde uyurken, yandı, gitti dün yalı.