Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Sanıyorsun her halde; gayet uzun, sen dem’i(?)
Binler hayret ve esef; eyvah dostum sendemi?

An içine çok emel, koyan Hakka bende mi?
Tek bir nefes bilirim, ben ömür’ü ve dem’i!

Hep diyorsun gül ama
Sebep var mı gülmeye?
Takma diyorsun gama;
Var mı mecal gülmeye?

At diyorsun kahkaha

Bugün hicri yılbaşı,
Demen sakın duymadık!
Yine artırdık yaşı,
Dünkü halde kalmadık!

Biriydi muharremin,

Neyin olur ki Noel?
Kimin gelen yılbaşı?
Nobel verse de o el,
Kaldır ona sen kaşı!

“Evet” deme batı’ya!

On beş asır öncesi, bunalmıştı şu beşer
Etmiş idi istila, koca arz’ı türlü şer
Nursuz kalan zeminin, kararınca afakı;
Rahmet olan Resule; elbette ki, iş düşer!

Âmine ‘den doğumun, oldu ins’e bir bayram

O can sana emanet;
Yazık etme ona sen!
Veren zata iman et;
Kıyma sakın sana sen!

Esir olma nefsine!

Bir yolcuyum ben dostlar, gayet uzundur yolum!
İstesem’ de duramam, bağlıdır elim kolum.
Sevk-i mecburi vardır, karşı gelmek Na mümkün,
Hedeflenen mekâna, varınca biter yolum.

Ervah-ı âlem iken, şu ruhuma ilk mekân!

Nedir gökten bu yağan, de; haberin var mıdır?
Kar denilen şu nesne, zarar mıdır, kar mıdır?

Yağmasaydı şayet o, akmaz idi ırmaklar
Demek kar’ın yağması, bizler için büyük kar.

İyi düşün sen nefsim?
Bunca nimet ne için?
Aldatmasın kem hissim!
Nimetler şükür için!

Kimdir mün’im, de bana?

İnsan madem bi-şer’dir;
Yapar mutlak bir kusur.
Bazıları; pür şerdir;
Derler ona; pür kusur.

Nadan ise bir beşer;