Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Mülkün sahibi, değildir insan,
Her şeyler ona, haktan emanet.
Malikü-ül mülke, dâhildir ins can!
İdrak et bunu, nefse beyan et!

Uzuvlar, duygular ondan hediye,

İyi düşün sen nefsim?
Bunca nimet ne için?
Aldatmasın kem hissim!
Nimetler şükür için!

Kimdir mün’im, de bana?

İnsan madem bi-şer’dir;
Yapar mutlak bir kusur.
Bazıları; pür şerdir;
Derler ona; pür kusur.

Nadan ise bir beşer;

Kâinatı durmadan, etmek gerek temaşa!
Hiç yaptın mı şu işi, alıp aklı sen başa?

Dikkatle bak ey akil, gör âlemde rahmeti!
Çok mu böyle Rahim’e; bir teşekkür zahmeti?

Elli yıldır yürürüm, çeşit çeşit yollarda
Kâh caddede gezerim, kâh gezerim çok darda.
Bazen nefsin peşinden, bazen aklın yolundan,
Koştum yarım asırdır, kâh zararda kâh karda.

Mecbur etmiş yaratan, tüm kulları suluk’a,

Heyecanlar dorukta, sınav varmış bu Pazar!
Odaklanmış tüm yurtta, sınava ekser nazar!
Buna bağlı istikbal, buna bağlı tüm ati,
Bilmez levh-i mahfuzu, ümitle cevap yazar!

Mutlaka kazanmalı, takdir gören bir okul!

Şayet senin beratın, olmuyorsa son beste?
Yazma artık tek şiir, şairliğe gel pes de!

Olmuyorsa şefiin, döktürdüğün kelamlar?
Sana felah olacak, nice sırlı kelam var!

Her vefat bir uyarı, yolcu insan besbelli!
Niye yok bir hazırlık, olmuş iken yaş elli!
Sokma başı gaflete, hiç boşuna sen dostum;
Ne eğlence ne oyun, etmez ruhu teselli!

Hep diyorsun gül ama
Sebep var mı gülmeye?
Takma diyorsun gama;
Var mı mecal gülmeye?

At diyorsun kahkaha

Bugün hicri yılbaşı,
Demen sakın duymadık!
Yine artırdık yaşı,
Dünkü halde kalmadık!

Biriydi muharremin,