Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Batının batılı, bozdu nesili,
Önce delirtti, çıldırttı sonra!
Bilmez dedeyi, sormaz asılı,
Önce aldattı, terk etti sonra!

Reklâm edildi, medeni diye!

Kimse mülkün halıkı?
Odur elbet maliki!
Sen temellük edersen?
Yapar narın saliki!

Üryan geldin dünyaya,

Keneler kürsüde, dem vurur haktan,
“Çağlar atlamak”,bu imiş demek.
Fareler şekvada, kediden faktan,
Girmiş sıraya, yılanla semek.

Yavsılar davacı, katırdan attan.

Bir zamanlar genç idim,
Eyvah bitti gençliğim!
Dipdiriydim, dinç idim,
Uçtu gitti dinçliğim!

Sandım onu lakita(!)

Herkes üç harfin, düşmüş peşine,
Kaç asırladır, onu irdeler.
Galiba beşerin, gelmiş işine,
O kelam uğruna, dağları deler!

Aşk işkten gelir, işkse sarılmak,

“Din hayatın hayatı, hem nuru hem esası,”
“İhyay-ı dinle olur, şu milletin ihyası! ”
İhya olmak isteyen, merbut olsun dinine,
Hakkın her bir düsturu, huzur sürur deryası.

Boğulma gel katrede, bir saatlik zevk için!

Dilim demek mazim demek, kardeşim!
Bunları muhafaza, elbette benim işim.
Mazimi bilmem için dilim sağlam olmalı,
Bin parça lisan ile görülmez benim işim!

Kimler kurup o şeyi, dili zebun eylemiş!

Sormuş biri deveye; ”boynun niye eğridir? ”
Demiş deve sorana; ”benim özüm doğrudur”

Olsa idi yamukluk, gövdem gibi özümde,
Boynum gibi yas yamuk olur idi sözümde!

Varsa hikmet içinde; ben severim her dil’i!
Yüksek çıkan avazlar; zannetmeyin muteber!
Sevilecek kulların; ”hak ve hikmet” der dili!
Dillerin dillerinden; duymak mümkün çok haber!

Herkes bir şey uğruna, Olur deli, divane!
Pek çokları bilmiyor, divanelik dava ne?
Tek mukaddes davama, neyi feda eylesem?
“Akla zarar şey” dersen, o, zarara deva ne?

Çok mu zevkli müfritlik? Ekser yeğler ifratı?