Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Bir zamanlar genç idim,
Eyvah bitti gençliğim!
Dipdiriydim, dinç idim,
Uçtu gitti dinçliğim!

Sandım onu lakita(!)

Beşer şaşar demişler, olduk şaşkın sürüsü
Çok şerliler, ne yazık; linç ediyor dürüsü.

Fazla şaşmak felaket, pirim verme şu işe!
Harp açarak şerlere, son ve yanlış gidişe!

Otursan da bir saysan, bir ömürde kaç gün var?
O, günlerin içini, doldurursun sen neyle?
Her saatte acaba, boşa geçen kaç an var?
Aleyhte mi, lehte mi? Şu anların gel söyle!

Az mı gelir bir hayat, emelleri yapmaya?

Yaşlı olur genç olanlar!
Kırk’a baliğ olunca yaş.
Yoktur daim genç kalanlar,
Bitki hayvan, insan ve taş!

İhtiyarlık haktan yasa!

Sözde ibret ararsan, daim ara hikmeti,
Kim ondan cüda ise, bilmez nimet, nikmeti!

Kayıp malındır hikmet, ara onu her yerde!
Koy cebine bulunca, merhem olur bir derde!

Bin bir türlü, hastamız var
Tıklım tıklım, doldu hane
Kimi yatar, kimi kalkar
Oldu dünya, bir hastane

İbret için görmek gerek

Endişeye mahal yok, dizgin hakta efendim!
Zahir tersi Olsada, malik mülke hâkimdir!
Gördüm binler numune, şu hayatta ben kendim!
O kadir-i mutlaktır, hem rahim hem hakimdir!

Her devirde hal böyle, imtihanın gereği,

Nefsim boşa endişen, o kulunu unutmaz!
O hafiz-i hakimdir, seni nisyana atmaz!
Ittılaı sonsuzdur, ilim’de; alel ıtlak,
Gösterirsen inkıyat, seni şeytana satmaz!

Hiç yok iken var etti, şu âleme gönderdi!

Kainata zer etmiş, hikmetleri o, Hakim
Vazifeli bulmaya, şu arzda ki her mukim!
Atalete yatarak; ”neme lazım” diyorsan,
Senden başka şu işe, olabilir elyak kim?

İnse vermiş yaratan, en mükemmel akıl’ı!

“Hikmet müminin, kaybolmuş malı! ”
“Müştak olanlar, onu bulmalı”!
Her mümin mutlaka, mirat olmalı!
Aynadır esmaya, müstait mümin!

hüdabin olanlar, bulur felahı!