Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Şanslıyım(!) sanma,
Çok malın olsa!
Adını anma!
Paraysa, pulsa!

Lezzeti cüzi,

Kimse mülkün halıkı?
Odur elbet maliki!
Sen temellük edersen?
Yapar narın saliki!

Üryan geldin dünyaya,

Keneler kürsüde, dem vurur haktan,
“Çağlar atlamak”,bu imiş demek.
Fareler şekvada, kediden faktan,
Girmiş sıraya, yılanla semek.

Yavsılar davacı, katırdan attan.

Herkes üç harfin, düşmüş peşine,
Kaç asırladır, onu irdeler.
Galiba beşerin, gelmiş işine,
O kelam uğruna, dağları deler!

Aşk işkten gelir, işkse sarılmak,

Mefluç eden imanı, şu dört müthiş illettir!
Olmaz ise tedavi, mümin için zillettir!

“Yeistir” birincisi, ümittir ona hasım,
Rahmetten ümit kesen, iblisle olur hısım.

Kavramlar karışmış, bilinmez düstur!
Yanlış makamdan, istenir destur!
Sathilik gabilik, dehşetli illet,
Bunlara düşenler, ilimsiz nastır!

Müminden mümine, tevazu gerek!

Geçti ömrüm adeta,
Kışta kısa gün gibi!
Hesapta yapıp hata,
Gördüm biri bin gibi!

Su-i akran aldattı!

Dilim demek mazim demek, kardeşim!
Bunları muhafaza, elbette benim işim.
Mazimi bilmem için dilim sağlam olmalı,
Bin parça lisan ile görülmez benim işim!

Kimler kurup o şeyi, dili zebun eylemiş!

Sormuş biri deveye; ”boynun niye eğridir? ”
Demiş deve sorana; ”benim özüm doğrudur”

Olsa idi yamukluk, gövdem gibi özümde,
Boynum gibi yas yamuk olur idi sözümde!

Varsa hikmet içinde; ben severim her dil’i!
Yüksek çıkan avazlar; zannetmeyin muteber!
Sevilecek kulların; ”hak ve hikmet” der dili!
Dillerin dillerinden; duymak mümkün çok haber!