Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Felsefeyle avunan, mahkûm olur evhama!
Kalbi hasret huzura, beyni muhtaç ışığa!
Çıkmaz yolda saliktir, abonedir her gama!
Âşık olmuş fenaya, gider mevhum maşuka!

Kâinata baktıkça, ödü patlar korkudan,

Kâfi iken keyfine; meşru olan lezaiz;
Şu haram’a rağbet ne; söyler misin ey aziz?

Bir parmaklık bal için, bin tokadı yer misin?
Yoksa akil davranıp; geçtim ondan der misin?

Ben sınadım, çok dostları,
Tam muhibbi bulamadım.
Olmayınca hak dostları,
Ulvi hazzı alamadım.

Kalbim ister; has muhabbet!

Bir bahar daha geldi, kıştan çıkan şu arz’a
Ben hala kış yaşarım, gönle gelmiyor bahar
Hemen hemen alıştım, elli yıldır bu tarza
Eller bahar yaşarken, ben yaşarım son bahar

Bu kaçıncı senedir, ömrüm hasretle geçti

Bir dakika arkadaş!
Nedir sende bu telaş?
Sanki yaparsın savaş?
Varmı böyle bir durum?

Sanma hayat bir cidal?

Baba bana bağır da, herkeslere bağırma;
Zira ekser uyanmaz, bağırsan da uykudan!
Müştakları çağır da; ret edeni çağırma;
Çünkü çoklar sadece; zevklenirler öyküden(!)

Aşk usanmış isminden,
Yeni tanımlar ister.
Bıkmış eski resminden,
Çağdaş portreler bekler.

Eşim aşım ve işim,

Al aklını yanına, yeryüzünde gez, dolaş!
Mevcudatın sırrını, çözmek için az uğraş!

Kontrol et her şeyi, dikkat ile incele!
İster isen şu işe, başla senden sen hele!

Av mevsimi gelmeden,
Heves ettim ben ava.
Avcılık ne bilmeden,
Niye geldim ki tava?

Ava gittim avlandım.

Şu âleme gelmeme, sen olmuşun vesile!
İnsan olmam mazide, senle gelmiş husule.
Sana kılmış muavin, merhum pederi Allah,
Dokuzuncu olmuşum, hayırlı heves ile!

Rahmetine bir medar, kılmış seni “Errahim”,