Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Şu beşer çıktı yoldan; kör şeytana aldanıp!
Tüm bağlardan sıyrılıp; avarece yaşıyor.
Unuttu halikını; nefsini malik sanıp!
Bin bir türlü gaf ile vartalara düşüyor!

Gaflet öyle kalınki; ne şükür var ne taat;

Ruhumu yakıyor hasretin harı
Faniler şifamın olmaz medarı!
Tiryaktan azade, şu dünya dar’ı
Söylesin bilenler dermanım nerde?

Her neyi seversem; olur kalbe nar

Canlar gafa düşerse, canan azar şımarır,
Haksız makam verilse, kendini matah sanır.
Canlar cehil mahkûmu, bilmez gerçek cananı,
Koşar serap peşinde, gölgelere aldanır!

Bir bakışla çarpılır, harama meyil eder,

Evrim denen bir masalı, verdiler hep halka salık
Onlar yalan atar iken, baktık bizler alık, alık.
Bir masal-ı seleksiyon(!) yutturuldu hap misali!
Ne bakarsın koca, koca? Yutmadın mı sen babalık?

Yutar(!) derler her daima, küçükleri büyük semek(!)

Her gün göçer yüz binler, bizim davet ne zaman?
Kimse bir şey söylemez, demez sevkin; “şu zaman! ”
Demek meçhul terhisat, sürpriz yapar Azrail
Her an hazır olmalı, can vermeye o zaman!

Hiç ummadık insanlar, beşer, onar göçüyor!

Şanslıyım(!) sanma,
Çok malın olsa!
Adını anma!
Paraysa, pulsa!

Lezzeti cüzi,

Kavramlar karışmış, bilinmez düstur!
Yanlış makamdan, istenir destur!
Sathilik gabilik, dehşetli illet,
Bunlara düşenler, ilimsiz nastır!

Müminden mümine, tevazu gerek!

Kimse mülkün halıkı?
Odur elbet maliki!
Sen temellük edersen?
Yapar narın saliki!

Üryan geldin dünyaya,

Herkes üç harfin, düşmüş peşine,
Kaç asırladır, onu irdeler.
Galiba beşerin, gelmiş işine,
O kelam uğruna, dağları deler!

Aşk işkten gelir, işkse sarılmak,

Keneler kürsüde, dem vurur haktan,
“Çağlar atlamak”,bu imiş demek.
Fareler şekvada, kediden faktan,
Girmiş sıraya, yılanla semek.

Yavsılar davacı, katırdan attan.