Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Ebedlere uzanır insandaki emeller,
Âdemoğlu âlemde kendini baki beller.
Olsun diye gayesi çalışır pür hırs ile
Emellere varmadan keser önü eceller!

Gerçekleri düşünmez işi, gücü sırf hayal,

Nede çok var vatanda; a'raflarda kalanlar!
Ne devedir ne kuştur, ortalarda gezerler.
Münkir gibi yaşayıp, güya Müslim olanlar!
Din diyanet deyince; kuduz gibi azarlar!

Ne küffarın kuşları, ne islamda develer!

An kıymetli altın’dan;
Yoktur bunun gümanı!
En kıymetli altından;
Yeğdir kulun zamanı!

Cihat ŞAHİN

Haktan berisin
Dinde gerisin
Ey meçhul asker!
Kimin erisin?

Mevcudat ordu!

Üç harfli nesneye, çarpılmış beşer,
Beyinler dumurda, dilde o kelam!
Durmadan üç harfin, kışrını eşer,
varsa’da yoksa’ da, bir”aşk” vesselam!

Zor gelir muhabbet, sarılır aşk’a,

Çoğu çıkmış, raydan dostum,
İnanmazsan, tetkik et gör!
Ne demektir, bundan kastım?
Bilmek için, halk’a sen sor!

Koşar millet sağa sola,

Aldanmakta fayda yok!
Biz yolcuyuz şu handa.
Yaşa sak’ta büyük şok;
Kalkar tren bir anda!

Bizi arzda tutmazlar

Zemin sanma erliğe, malum olan her demi!
Meclis-i kâmilinde ara sen hep erdemi!

Ol feraset sahibi, kalp gözüyle gör demi!
Yoksa şayet basiret, tüm meclisler kör demi!

Toplumda pek çoğu, yaşar dengesiz,
Hakiki huzuru, bulamaz yazık!
En güzel modelle, kurun denge siz!
Olmanız gerekir, tabib-i hazık.

Kalıbı beslerken, atlar kalbini,

Batının batılı, bozdu nesili,
Önce delirtti, çıldırttı sonra!
Bilmez dedeyi, sormaz asılı,
Önce aldattı, terk etti sonra!

Reklâm edildi, medeni diye!