Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Garaipten, bir harman!
Güya fikir harmanı(!) .
Yok, içinde hak ferman!
Ya sanı’dır, ya kanı!

Çok kültürlü(!) mozaik!

Kimiler zanneder, tektir canilik,
Sanılır katillik, adam öldürmek.
Bin türlü katili, ağırlar şu mülk,
Şiirin gayesi; onu bildirmek.

Tatil-i eşgaldir, vaktin katili,

Çek gözünü gözlerimden!
Yara alır öz derinden!
Haramlarla yoktur işim;
Sırf helali özlerim ben!

Çek elini şu elimden!

Birçok virgül koydular, hayatına belalar!
Bir gün nokta koyunca; duyuracak salalar.

Her musibet içinde, bil çok mühim nokta var!
Manasını çözersen; olur, gelen bela kar!

Ne nebisin ne veli, vasfın şeksiz eşkıya!
Sevmiyoruz bil seni, terk et bizi ey riya!

Tasannudur bir adın, tavırların yapmacık,
Yoktur tuzun ezelden, tadın doğuştan kaçık.

Gidişatlar pek berbat çaresiz pedagoglar
Yaşlılara sorarsan tek çaresi eski hal
Çok yeniler bilmiyor bu işi kimler paklar
Bir kısmıda diyorki eski hal kesin muhal

Bulmuş avam kolayı yükler suçu zamana

Zerre miktar meniden; bin mucize çıkarmış!
Buna diyor halik’ı; ”Ahsen-i takvim sırrı! ”
Hak olunca yaratan; necis’ten ins çıkarmış!
En ziyade yüzlerde; faş eylemiş bu sırrı!

Bir anahtar eylemiş; simaları o Fettah!

Arz üstünde uzanır, uzun kısa tarikler,
Kimi gider dalala, kimi çıkar sürura!
Tefrik eder doğruyu, ehl-i ilim Faruklar,
Hak yoluna salikler, nail olur huzura!

Tali yollar binlerce, ana cadde vahiddir!

Yol yorgunu olmuşum, yıllar yılı koşmaktan,
Yollar bitmek bilmiyor, tükeniyor yıllarım.
Tekin değil güzergâh, korkuyorum düşmekten!
Götürmezse mahvoldum, yâre beni yollarım.

Türlü, türlü tarikler, uzanıyor önümde.

Hayat verdi kıymetini bilmedim,
Kitap verdi düsturuna uymadım,
Son nebinin sünnetini saymadım,
Yoldan çıkıp yazık ettim ben bana!

Teshir etti yeri göğü emrime,