Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

İnsan aciz bir mahlûk, etkilenir çok şeyden!
Manasını bilmezse, evham eder o şeyden.
Yaban durur daima, mahiyet-i meçhulden,
Bazende girer şoka, tehlikesi yok şeyden!

Garipçedir fıtratı, tuhafçadır mizacı!

Ölüm madem ölmüyor, kapanmıyor mezarlar,
Sormak lazım ecele, ne istiyor bizlerden?
Her gün milyon kişinin, kabir’ini kazarlar
Var ziyade arzusu, demek biz ve sizlerden!

Ölüm yokluk değildir, bir yeniden doğuştur!

Çıktı sahte mürşitler arttı epey hatalar
Yok harita ellerde yanlış gider rotalar
Bilenler düşmüş gafa gelmez dile gerçekler
Korkarımki beşeri ateliğe atalar

Moda olmuş çılgınlık tozutuyor milletler

Bizim seyyah, düştü yine yollara!
Vakıf oldu, nice garip hallere.
Dere, tepe düz gitmedi yoluna,
Kulak verdi, binler çeşit dillere.

Yoldan geçen bir ineğe takıldı!

Ey bi-çare gönülüm; tul-i emel taşıma!
Şu kısacık hayatta; fazla arzu ne ola?
Sensin sokan şunları, şu akılsız başıma!
Bu vartaya düşenin, sanma sonu hayrola!

Tul-i ömrün olsaydı; hak verirdim ben sana!

Halk içinde eminlik, şu dünyada ahde kar!
Artı birde uhra da; cennet gibi ücret var!
Sahtekârlık ne arzda, ne de orda muteber;
Ele geçen netice; gerçek değil, sahte kar!

Cihat ŞAHİN

Sabırlı kul selamette, bedbin olan melanette!
Hak sabirle beraberdir, haksız olan denaette!

“VEL ASRI’da var beşaret, iman eden Salihlere!
Çok hasaret dünya ukba, tağutlara abidlere.

Toz dumandır ortalık; geçilmiyor şairden(!)
Adı şair olanın, pek çoğunda yok şuur!
Dinden cüda nadanın; yok hissesi şuurdan,
Doğurur türlü yalan; adına denir şiir(!)

Şiir; arif işidir, arife ilim gerek!

İdman için kamplarda, yıllar yılı kışlamış!
Kılıç gibi bilenip, işe hızlı başlamış!
Sonra çıkıp meydana; rakipleri tuşlamış!
Neticede görmüş ki; olmuş arzda şampiyon.

Uzun yıllar bu unvan, hiç çıkmamış elinden!

Rabbimize darıldık(!)
Tesadüfe(!) sarıldık.
Görmeyince o,da iş;
Şans(!) peşinde yorulduk.

Maske taktı sanemler!