Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Düştüm helal yoluna, çıktı iblis önüme
Dedi; ”bu yol yokuştur, varamazsın menzile”.
Dedim; “çekil yolumdan mani olma dinime! ”
“Katlanırım zahmete, yoktur arzum tenzile! ”

Hoş resimler gösterdi, tebessümde hepisi,

Uzundur rıza yolu, hatve hatve gidilir,
Aşılırken hatve’ ler, çok kusurlar edilir.
Salik süluk ederken, düşer birçok vartaya,
Uzun çetin yollarda, seyri süluk edilir.

Ya cehridir ya hafi, tasavvufta zikirler,

Melik nebiden başka, kim biliyor bu dili?
Bilmediği dillere; ”kuşdili” der çok cahil!
Elfazına kuşların; koymuş hakim hoş dili!
Çözemezde “nahoş” der; hikmetten cüda gafil!

İnsan daim hasımdır; bilmediği şeylere!

Senden başka kapım yok
Ne olur kovma beni
Cirmim küçük, cürümüm çok
Rab tanıdım, ben seni

Ne yüz kaldı, ne astar

Elbet böyle değildi, eskilerde siyaset!
Asla tercih edilmez, kaçılırdı riyaset!
Gel gidelim hayalen, ceziret-ül araba,
Varmı hilaf sözümde, sen insafla kıyas et!

Layık görmez makama, kimse kendi nefsini!

Ey dostluğa hasret kullar! Ondan gayrı dost mu var ki?
Şu dostluğa giden yollar, düz değil ki gide herkes
Ey akiller ve makuller! Siz gitseniz, kim kovar ki?
Öğrenip te has dostluğu; olsaydınız ona merkez!

Cihan dolu sahte dost var, tebessüme aldanmayın!

Eğip, bükme dilini!
Hatırla vebalini!
Düşünüp ahiret’i;
Islah eyle halini

Olma sakın geveze!

Düşündün mü ey edall, ne dalal’ın bedeli?
Ne kaybettin bir bilsen, şu pis yola gideli!
Kazandığın dünyalık, geçmez öte mezardan;
Hiç değer mi bu ücret, o sonuca be deli?

Din ne tabu ne dogma, haktan inen ayettir!
Ne irtica ne öcü, halk’a huzur demektir!
Din Rahmandan hediye; cin’e, ins’e, âleme!
O saadet, selamet, hoş nasihat demektir,

Ne felsefe ne görüş, son ilahi kelamdır!

Ey dünyadan sıkılanlar!
Senin gönlün, dostluk ister.
Sahte dosttan, yakınanlar,
Dost gerekse, ALLAH yeter!

O dost ise, her şey dosttur!