Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Mazhar etmiş mevlamız, envaına nimetin!
Fazla senin demek ki, hak yanında kıymetin.
Eda eyle şükrünü, kopmadan kıyametin!
Cennet olmaz ödülü, şükür’e biganenin!

Zulümat-ı yokluktan, halk eylemiş yaratan!

İnsanoğlu çok cahil ve zalimdir üstelik!
Hem öğrenmez hikmeti; hemde ona şerh koyar!
Adamlığa meyletmez; vermez ilme metelik!
Gafı koymaz kendine; cümle âleme yayar!

Suyu bilir barajdan; bulutlara rest çeker(!)

Akort bozuk tellerde
Yok, irade ellerde
Mızrap yaban ellerde
Türküler yerer Türk’ü.

“Medet” derim ben tizden,

Daraldı zamanım bitiyor ömür
Tam yarım asırdır bitmedi ümit
Tükendi enerjim kalmadı kömür
Bunca kedere, yetmiyor limit

Saadet asrına, koymadı kader

Mekân olmaz bu diyarlar faniye
Misafirler gider elbet yoluna
Çağrılınca kalmaz saat saniye
Yok, çaresi baksa sağ ve soluna

Gelir arz’a yapar alış verişi

Eğip, bükme dilini!
Hatırla vebalini!
Düşünüp ahiret’i;
Islah eyle halini

Olma sakın geveze!

Ey dostluğa hasret kullar! Ondan gayrı dost mu var ki?
Şu dostluğa giden yollar, düz değil ki gide herkes
Ey akiller ve makuller! Siz gitseniz, kim kovar ki?
Öğrenip te has dostluğu; olsaydınız ona merkez!

Cihan dolu sahte dost var, tebessüme aldanmayın!

Düşündün mü ey edall, ne dalal’ın bedeli?
Ne kaybettin bir bilsen, şu pis yola gideli!
Kazandığın dünyalık, geçmez öte mezardan;
Hiç değer mi bu ücret, o sonuca be deli?

Din ne tabu ne dogma, haktan inen ayettir!
Ne irtica ne öcü, halk’a huzur demektir!
Din Rahmandan hediye; cin’e, ins’e, âleme!
O saadet, selamet, hoş nasihat demektir,

Ne felsefe ne görüş, son ilahi kelamdır!

Ey dünyadan sıkılanlar!
Senin gönlün, dostluk ister.
Sahte dosttan, yakınanlar,
Dost gerekse, ALLAH yeter!

O dost ise, her şey dosttur!