Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Her insan bir kuldur mabud dur halık!
Kula taat yakışır o tek ilaha!
Her şeyi emanet vermiştir malik!
etmeli şükürü, kullar ALLAH’A.

Hem mülkü malikin, hemde memlükü,

Melik nebiden başka, kim biliyor bu dili?
Bilmediği dillere; ”kuşdili” der çok cahil!
Elfazına kuşların; koymuş hakim hoş dili!
Çözemezde “nahoş” der; hikmetten cüda gafil!

İnsan daim hasımdır; bilmediği şeylere!

Senden başka kapım yok
Ne olur kovma beni
Cirmim küçük, cürümüm çok
Rab tanıdım, ben seni

Ne yüz kaldı, ne astar

Bir köy vardır şurada,
Adı epey namlı köy.
Binler parsel ve ada,
Halk dilinde; ”çamlı köy”.

Kâh tepede, kâh düzde,

Sazlarından, sehpa yapmış bir nadan,
Müminlerin inancını asıyor!
Mızrabını, balta yapmış bil adan,
Mazim ile bağlarımı kesiyor!

Saz telini, yağlı urgan zanneder,

En büyük nimet; hayattır derler!
Bence ondanda mühim; hidayet!
Bilemez kıymeti, gafletle serler!
Uğratsa dumura, beyni dalalet!

Akıllar hislere, edilse mahkûm!

Uzundur rıza yolu, hatve hatve gidilir,
Aşılırken hatve’ ler, çok kusurlar edilir.
Salik süluk ederken, düşer birçok vartaya,
Uzun çetin yollarda, seyri süluk edilir.

Ya cehridir ya hafi, tasavvufta zikirler,

Düştüm helal yoluna, çıktı iblis önüme
Dedi; ”bu yol yokuştur, varamazsın menzile”.
Dedim; “çekil yolumdan mani olma dinime! ”
“Katlanırım zahmete, yoktur arzum tenzile! ”

Hoş resimler gösterdi, tebessümde hepisi,

Hortlatırlar fitneyi, huzur bozan takımı!
Çağırırlar ülkeme, fitne fesat akımı.

Hiç durmadan kaşırlar, sivilce ve benleri,
Tırnakları mikroplu, riske atar canları.

Mazhar etmiş mevlamız, envaına nimetin!
Fazla senin demek ki, hak yanında kıymetin.
Eda eyle şükrünü, kopmadan kıyametin!
Cennet olmaz ödülü, şükür’e biganenin!

Zulümat-ı yokluktan, halk eylemiş yaratan!