Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

“Oku! “dedi Cebrail, hırada muhammede!
“halk edenin adıyla”dedi; ”İKRA”Ahmede!

“Oku seni yaratan, o halıkın adıyla”
Şu insanı “alaktan”var edenin yâdıyla!

On sekiz mart ve Pazar,
İçtima var boğazda.
Pür dikkat bütün enzar,
Bak şehitler niyazda.

Yine çalsın borular!

Ne kıymetim var benim? Şu koskoca cihanda.
Pis sudandır bedenim, misafirim şu handa!
Cirmim küçük, cürmüm çok, boyu aşmış günahım!
Ne yapardım bilmem ki, helak etse bir anda?

Alsam yüzü mevladan, iki yüzü isterim!

Benim derdim derinde, ta ruhumun özünde!
Bir illet’ki, kamp kurmuş; kalb-i beden gözünde!
Izdırabım okunur; gamlı başın yüzünde!
Şikâyetim sanadır; kabul buyur namemi!
Sana ait takdiri; dert küpümü name’mi?

Tütün denir adına,
Hasım erkek kadına!
Sakın bakma tadına!
Dinle hazık hekimi!
İçme sakın zıkkımı!

Eksik olmaz hiç baştan,
Şu milletin belası!
Atsa birini baştan,
Gelir daha alası(!)

Seller gibi akıyor,

Şu ölümlü kara mı, canın kadar sevdiğin?
Bu küçücük ada mı, senin vatan dediğin?

Daha önce nerdeydin, niye çıktın oradan?
Ayni gerekçe ile çıkacaksın buradan!

Meşgul etmiş her daim, akl-ı insi üç sual!
Onu tatmin etmemiş, onca cevap ve meal.

Kimsin, nesin, necisin, nerden geldin buraya?
Kimdir seni gönderen, âlem denen saraya?

Hani gözün açıktı, ey enayi bu ne gaf?
Şu düştüğün duruma, düşmez asla gerçek saf!
Ahmaklığı bırak ta, tövbe ile dön Hakka;
Na-haklarda musırra; ne rahmet var ne de af!

Ne söylersen yüzüne; gıyabında onu de!
Hoş lisanla anlatıp; “işte böyle konu” de!
Arkasından nahoş söz; onun etin yemektir!
Yeme dostun leşini, helalinden taam ye!

Hüsn-ü zannı tercih et, su-i zanna yanaşma!