Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Şaştım diyor bir şair;
Kim akıllı, kim deli?
Deli bellidir zahir!
Benim söyler her hali.

Yoksa bile hunisi;

Bir keşmekeş sahnede, herkes bir şey söylüyor,
Sazı olan konuşup, vatandaşı eyliyor.
Sözler döner dolaşır, öze inmez kabuktan,
Ekser cila peşinde, sahteleri yeğliyor!

Asır suret meftunu, makyajsıza yok ilgi,

Yeter artık ettiğin!
Şerdir arz’a ektiğin!
Zakkum verdi diktiğin!
Düş yakamdan ey nefis!

Yaktın beni onca yıl!

İlk teravih Çarşamba, perşembeye Ramazan,
Diyor bize; ”elveda”,mübarek kutlu Şaban.
Kazandı kıymet bilen; bire, yüzler ve binler!
Artırdı ziyanını; isyan tuğyanla azan.

Üç ayların lideri, on bir ayın sultanı,

Bu varlığım varlığına bir delil;
“Yok” diyene; acıyıp şaşıyorum!
Tek sen yarsın, şu âlemde ey Halil;
Sensiz söz lal ve sensiz şaşı yorum!

Gerçek buyken, uzun söze ne hacet?

Bir nazar ettim, bu gün “zilzal’e”,
O büyük depremi, tahattur ettim.
Sığmıyor akla, o son zelzele,
Korkudan ürperip, der -hatır ettim.

Ben her gün yaşarım, bende depremi,

Kul yatınca mezara, başlar sorgu ve sual
Didiklenir eksiksiz; baştan geçen her bir hal
Kimse bundan kalamaz, asla muaf, azade!
Böyle diyor kitapta, başka savlar hep muhal!

Unutma ki iptida; ona Rabbi sorulur!

“Yarın bayram” geliyor, her tarafta bir telaş,
Teyakkuzda çarşılar, satıştalar pürtelâş.
Kimi kurban peşinde, kimi üst, baş alıyor,
Hoş geliyor gayette, insanlara bu telaş.

Yarın sürur günüdür, mümin, Müslim kesime,

“Mey’mi” idi, neydi adın?
Ey şeytanın necaseti!
Sonsuza dek kaçsın tadın,
Tevlit ettin, denaet’i!

Değişirsin daim kılık,

Ayni oyun sahnede, uyan şanlı milletim!
Irkçılarla halkçılar(!) indi yine meydana!
Bilmiyor üç beş nadan, ben cumhurum milletim!
Elli yıldır doymuyor, vampirler kine kana!

Hedefleri bizmişiz, yani millet ve cumhur!