Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Zoru var aklından kahir ekserin,
Zemini doldurmuş, türlü deliler.
Bu konu çok mühim, yara pek derin,
Almalı acilen, tedbir veliler!

Etmişler işgal, cadde sokağı,

Bir savaş var başımda, elli yıldır bitmeyen,
Ölene dek sürecek, bu en büyük cihadım!
Gafil nefis rakibim, hiç içimden gitmeyen,
Bitmeyecek harp belli, dolanadek miadım!

On belanın üçte biri,
Şu kemiksiz dilden gelir!
Ruhun kalbin bütün kiri,
Dille ayan beyan olur!

“Kavl-i leyyin”,olsa iyi,

Dilimde yar idin, başımda bela,
Sen yârler yârine, bir perde oldun.
Yıllar boyunca, oldum müptela,
Bir bakış uğruna, ben heder oldum.

Bazen bir gülüşle, çeldin gönlümü,

İmdat erenler, arzda yangın var!
Ahlaklar yanıyor, medet isterim
Cayır cayırdır, belde köy diyar
Sizlerden bir avuç niyaz isterim

Pariste başladı, sardı dünyayı

Mal, mülk, evlat ve ayal, fitne diyor hak kitap!
Ölene dek bu sınav, meçhul inse kaç etap?
Kâfir toptan helakte, Hutame ye yolcular,
Elbette ki mümine ve Müslime bu hitap.

Gururlanma emvalle, hepsi birer emanet!

Yadırgayıp çok şeyi, demeyin siz; ”bu nedir? ”
Bu ümmetçe beklenen; en dehşetli fitnedir!

Şu fitneden etmişler; istiaze tüm selef,
Değil hala farkında; bu belanın çok halef!

Gerçekleri yansıtmaz; her arzlının hülyası!
Haktan baid duranda; yanlış olur dualar!
Fikri bozuk olanın; necis olur rüyası!
Esir alır o kulu; nefsi haz ve bidalar!

Sırf mecaza yönelir; sahte maşuk edinir!

HÜVEALLAH (HU ALLAH)

Fikren seyyah ol, gez âlemleri
Tesadüf izini, görmezsin billâh
İlimler derine, indirsin seni
Zahirde batında, mühür; hüveallah

“Mey’mi” idi, neydi adın?
Ey şeytanın necaseti!
Sonsuza dek kaçsın tadın,
Tevlit ettin, denaet’i!

Değişirsin daim kılık,