Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

İmdat erenler, arzda yangın var!
Ahlaklar yanıyor, medet isterim
Cayır cayırdır, belde köy diyar
Sizlerden bir avuç niyaz isterim

Pariste başladı, sardı dünyayı

Mal, mülk, evlat ve ayal, fitne diyor hak kitap!
Ölene dek bu sınav, meçhul inse kaç etap?
Kâfir toptan helakte, Hutame ye yolcular,
Elbette ki mümine ve Müslime bu hitap.

Gururlanma emvalle, hepsi birer emanet!

Yadırgayıp çok şeyi, demeyin siz; ”bu nedir? ”
Bu ümmetçe beklenen; en dehşetli fitnedir!

Şu fitneden etmişler; istiaze tüm selef,
Değil hala farkında; bu belanın çok halef!

Gerçekleri yansıtmaz; her arzlının hülyası!
Haktan baid duranda; yanlış olur dualar!
Fikri bozuk olanın; necis olur rüyası!
Esir alır o kulu; nefsi haz ve bidalar!

Sırf mecaza yönelir; sahte maşuk edinir!

Durmadan maval okur, sazıyla sapık dinli!
Şaşırtır bilmezleri, kim alevi kim Sünni?
ehl-i beytten dem vurur, yönü dönmüş şeytana!
Güldürüyor, kendine, şuurlu ins’i cin’i!

Ali ehl-i sünnetti, tam sadıktı resul’e!

Yahudi’den hediye(!) bil ırkçılık illeti!
Bin parçaya bölüyor, şu illet bir milleti!
Ne uygundur Hak dine, ne muvafık mantığa,
Böyle zırva bir fikir; tevlit eder zilleti.

Olduk Âdem, Havva’dan, onlar insin atası!

Sağa sola pür telaş; koşar her gün insanlar?
Nedir bunca telaşın; neticesi gayesi?
Yalnız dünya işine; çalışır çok ins, canlar!
Eyvah boşa harcanır; şu ömür sermayesi!

Fani olan şeylere; bu alaka fazladır!

Görüntüye aldanan, sanır insi medeni(!)
Kıyafet ve beyandır, bu yanlışın nedeni!
Hal ve tavra odaklan, bakma söze kılığa;
İnsan sanıp saydığın, gör o zaman ne deni!

Cihat ŞAHİN

Direksiz çatı olmaz, hane olmaz çatısız!
Hiç temelsiz direksiz, gördünüzmü çatı siz?
Namaz dinin direği, din direksiz olamaz!
Namaz kılanlar için, olman böyle katı siz!

Namaz yoksa bir dinde, yoktur hayır o dinde!

Yaktı beni yıllar yılı,
Tam bir azap, aşk-ı memnu.
Başa almak zor akıl’ı.
Deli eder, aşk-ı memnu!

Bir bakışa eder esir,